บทที่ 145 ผู้ถูกเลือกจากสวรรค์

ชายหนุ่มที่เตรียมจะปีนขึ้นรถตอนนี้ก็ไม่รีบร้อนแล้ว ทุกคนต่างรีบเดินตรงมาทางลู่ไหวอัน

"วีรบุรุษล่าหมาป่า! วีรบุรุษล่าหมาป่า!"

เสียงนี้ไม่เพียงทำให้อวี๋ไห่ชะงักงัน แต่ยังทำให้กลุ่มคนที่ยืนดูลาดเลาอยู่ไกลๆ ถึงกับชะงักไปด้วย ในกลุ่มคนพวกนี้มีวีรบุรุษล่าหมาป่าอยู่ด้วยเหรอ? พวกเขาลองคิดดูดีๆ ใช่แล้ว! วีรบุรุษล่าหมาป่าก็คือคนของคอมมูนหงซิงนี่นา ซวยแล้ว นี่พวกเขากำลังปล้นเสบียงบรรเทาทุกข์ของคอมมูนวีรบุรุษล่าหมาป่างั้นเหรอ? นี่... นี่มันเนรคุณชัดๆ! สมาชิกกองพลที่พอจะซื่อสัตย์อยู่บ้างต่างก็หน้าแดงรีบเดินหนีไป ส่วนพวกอันธพาลที่เหลือ พอเห็นว่ารถขนเสบียงซ่อมเสร็จแล้ว ตัวเองก็คงไม่ได้ประโยชน์อะไร ถ่มน้ำลายลงพื้นแล้วแอบย่องหนีไปเงียบๆ แน่นอนว่าพวกมันไม่มีทางยอมรับเด็ดขาดว่าตัวเองหวาดกลัววีรบุรุษล่าหมาป่า คนที่แม้แต่หมาป่ายังต้องหวาดกลัว จะจัดการพวกมันก็คงเป็นเรื่องง่ายดายชั่วพริบตา!

มีเพียงอวี๋ไห่ที่ยังคงมองซ้ายมองขวา ทำไมทุกคนไม่เพียงแต่มองมาทางนี้ แต่ยังวิ่งมาทางนี้อีกต่างหาก!

"เดี๋ยวสิ พวกนายเข้าใจผิดกันแล้วมั้ง! วีรบุรุษล่าหมาป่าอยู่ที่ไหนล่ะ? แถวนี้ไม่มีคนอื่นแล้วนะ! ฉันไม่ใช่วีรบุรุษล่าหมาป่าหรอกนะ"