บทที่ 153 หม่าเสี่ยวอู่พูดถูกเผง

ถึงแม้ว่าเรื่องราวในช่วงหลังของชายคนนี้จะคลาดเคลื่อนไปจากความเป็นจริงบ้าง แต่ลู่ไหวอันก็ไม่ได้เอ่ยปากแก้ไขแต่อย่างใด เขาหมดอารมณ์จะฟังนิทานต่อแล้ว จึงหันหลังเดินกลับบ้านตระกูลซูไป แต่คนเล่านิทานก็ไม่ได้หยุดเล่าเพียงเพราะลู่ไหวอันเดินจากไป เขากำลังตั้งท่าจะเล่าต่ออย่างเมามัน! ทันใดนั้น หม่าเสี่ยวอู่ก็แอบย่องเข้ามาเงียบๆ ช่วงนี้อาการบาดเจ็บของเขาหายดีเกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว เมื่อกี้เขาอยากจะสอดปากพูดแทรกใจจะขาด แต่พอเห็นลู่ไหวอันยืนอยู่ตรงนี้ เขากลับไม่กล้าปริปากแม้แต่คำเดียว ความรู้สึกที่เขามีต่อลู่ไหวอันในตอนนี้ คือทั้งเคารพทั้งยำเกรง การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของหม่าเสี่ยวอู่ทำเอาทุกคนสะดุ้งโหยง ก็แหม เมื่อกี้เพิ่งจะเอาชื่อหมอนี่มาล้อเล่นอยู่หยกๆ! คนเล่านิทานถึงกับลิ้นพันกันพูดไม่เป็นคำ ตัวอันตรายอย่างหม่าเสี่ยวอู่นี่ไม่ใช่คนที่จะต่อกรด้วยได้ง่ายๆ ถึงแม้ช่วงนี้จะเก็บเนื้อเก็บตัวลงไปเยอะแล้วก็เถอะ

"สะ... เสี่ยวอู๋! ลมอะไรหอบแกมาถึงนี่ได้ พวกเราไม่ได้กำลังพูดถึงแกเลยนะ! พวกเรากำลังพูดถึง..." หม่าเสี่ยวอู่โบกมือปฏิเสธ "ฉันรู้ว่าพวกแกไม่ได้กำลังพูดถึงฉัน แต่กำลังพูดถึงเรื่องซ่อมรถเมื่อคืนใช่ไหมล่ะ! แต่ฉันจะบอกพวกแกให้นะ ว่าที่แกพูดมาน่ะผิดถนัด เลิกคุยโวโอ้อวดทำเป็นรู้ดีไปซะทุกเรื่องได้แล้ว"

พอได้ยินประโยคแรก คนเล่าก็โล่งอกไปเปลาะหนึ่ง โชคดีที่หม่าเสี่ยวอู่ไม่ได้ยินตอนที่เขาเอาชื่อไปล้อเล่น แต่พอได้ยินประโยคหลัง เขาก็ยืดคอขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ "งั้นแกลองบอกมาสิว่าฉันพูดผิดตรงไหน?" "หึ แกอย่าเพิ่งไม่เชื่อนะ เอาแค่เรื่องคนซ่อมรถก่อนเลย แกก็พูดผิดแล้ว เมื่อคืนคนที่ซ่อมรถเสร็จ ไม่ใช่ช่างซ่อมจากอำเภอสองคนนั่นหรอก แต่เป็นฝีมือของวีรบุรุษล่าหมาป่าต่างหาก ส่วนวีรบุรุษล่าหมาป่าเป็นใคร คงไม่ต้องให้ฉันบอกหรอกมั้ง!" "แกหมายถึงไหวอันน่ะเหรอ?"

หม่าเสี่ยวอู่พยักหน้าหงึกหงักอย่างแรง "ใช่แล้ว ไหว... เอ้ย ไม่ใช่ พี่ลู่ต่างหาก!" เขาไม่กล้าเรียกชื่อไหวอันห้วนๆ หรอก! "จะเป็นไปได้ยังไง เมื่อกี้ไหวอันก็ยืนอยู่ตรงนี้ตั้งนาน! เขาเองก็ไม่ได้บอกว่าเป็นคนซ่อมรถเสร็จ แกนี่มันพูดจาเหลวไหลชัดๆ!" "เรื่องนั้น... ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมพี่ลู่ถึงไม่ออกมาอธิบาย แต่รับรองได้เลยว่าเป็นฝีมือพี่ลู่แน่นอน แถมตอนนั้นทุกคนยังพร้อมใจกันตะโกนเรียกเขาวีรบุรุษล่าหมาป่ากันลั่นเลย! ญาติแกคนนั้นไม่ได้เล่าให้ฟังเหรอ?"

ญาติของเขาคนนั้นหนีเตลิดเปิดเปิงไปตั้งนานแล้ว ไม่กล้าอยู่ดูจนจบหรอก จะไปรู้ได้ยังไงว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง! เอาจริงๆ แล้ว เรื่องที่เขาบอกว่าช่างซ่อมรถเป็นคนซ่อมเสร็จในตอนท้าย มันก็เป็นแค่ข้อสันนิษฐานของเขาเองนั่นแหละ แต่ลองคิดดูสิ มันก็มีความเป็นไปได้แค่วิธีเดียวนี่นา! ส่วนเรื่องที่หม่าเสี่ยวอู่บอกว่าลู่ไหวอันเป็นคนซ่อมรถเสร็จ ทุกคนต่างก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่นัก ถ้าเป็นฝีมือลู่ไหวอันจริงๆ ทำไมเมื่อกี้เขาถึงไม่ออกมาอธิบายล่ะ!