บทที่ 185 ปรึกษาเรื่องงานเลี้ยง

ลู่ไหวอันลองคิดดู คนบ้านตระกูลซูสามคนรวมเขากับอีกหนึ่งก็เป็นสี่คน หลี่ชิงไห่น่าจะมาแค่คนเดียว เขาคงไม่เอาเปรียบครอบครัวตระกูลซูแน่ ยุคนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ คนที่พอจะมีจิตสำนึกอยู่บ้าง เวลาไปกินเลี้ยงบ้านคนอื่น จ่ายเงินใส่ซองแค่ไหนก็ไปแค่นั้น อย่างมากก็พกเด็กไปสักคน แต่บ้านอื่นๆ ที่เหลือนี่สิเอาแน่เอานอนไม่ได้ โดยเฉพาะซูเลี่ยง อาผู้รองของตระกูลซู การจ่ายเงินใส่ซองเป็นพิธีนิดหน่อยแล้วได้พาคนไปกินข้าวกันทั้งครอบครัว เรื่องดีๆ แบบนี้มีหรือเขาจะยอมพลาด ลู่ไหวอันเคยประจักษ์ถึงความหน้าด้านชอบเอาเปรียบของซูเลี่ยงมาแล้ว มักจะแวะเวียนมาขอส่วนบุญอยู่เป็นประจำ เขากลัวลู่ไหวอันอยู่บ้าง ตอนที่ลู่ไหวอันอยู่ก็ไม่ค่อยกล้าโผล่หัวมาเท่าไหร่ แต่ใครจะรู้ล่ะว่าตอนที่ลู่ไหวอันไม่อยู่ เขาแอบมาตั้งกี่รอบแล้ว! บ้านของพวกเขา มีเขากับเถียนเสี่ยวเฉ่าสองสามีภรรยา ครอบครัวลูกชายคนโต ครอบครัวลูกชายคนรอง แล้วก็หลานชายอีกสองคน หลานสาวอีกหนึ่งคน รวมเป็นแปดชีวิต นั่งเต็มโต๊ะพอดี แถมยังไม่รู้เลยว่าลูกสาวบ้านนั้นจะกลับมาด้วยหรือเปล่า! ลู่ไหวอันรู้สึกว่าซูสวินประเมินจำนวนคนต่ำเกินไป และประเมินความไร้ยางอายของอาผู้รองต่ำเกินไปด้วย ส่วนอาผู้สามของตระกูลซู ลู่ไหวอันยังไม่เคยเจอหน้า เลยตอบยาก ได้ยินมาว่าเมื่อหลายเดือนก่อนตอนที่บ้านเขาเสบียงขาดแคลน เขาก็พาลูกสาวกับภรรยาเข้าป่าไปแล้ว ภรรยาของเขาเดิมทีเป็นลูกสาวพรานป่า ด้วยความที่เคยช่วยชีวิตอาผู้สามตระกูลซูไว้ ทั้งสองก็เลยตกลงปลงใจอยู่ด้วยกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว เมื่อหลายวันก่อนซูว่างก็ฝากคนส่งข่าวไปบอกพวกเขาแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่างานนี้พวกเขาจะมาหรือเปล่า ส่วนเพื่อนของลู่ไหวอันในคอมมูน ก็มีครอบครัวของพี่ใหญ่เฝิง เมิ่งจื่อเจี๋ยต้องมาแน่ๆ แล้วก็ยังมีหัวหน้าเฉินที่บอกว่าจะมาร่วมงานด้วย ที่อยู่ไกลออกไปหน่อยก็คือลูกศิษย์เฒ่ากับหลานศิษย์ในอำเภอ ไม่รู้ว่าจะมากันกี่คน ลู่ไหวอันคิดว่าน่าจะเตรียมอาหารไว้สักสี่โต๊ะ

"พวกเราเตรียมกับข้าวไว้สี่โต๊ะก็แล้วกัน ไก่ป่าสี่ตัวกับกระต่ายก็เก็บไว้ ส่วนไก่ป่าที่เหลืออีกตัวคืนนี้เราก็เอากินซะเลย พวกเราควรจะเปลี่ยนรสชาติกันบ้างแล้ว"

เมื่อฟังน้ำเสียงหยอกเย้าของลู่ไหวอันออก ซูสวินก็อดหัวเราะไม่ได้

"ดีเลย ฉันอยากเปลี่ยนรสชาติมาตั้งนานแล้ว แม่แช่เห็ดหอมแห้งเอาไว้ตั้งใจจะทำเป็ดตุ๋น ถ้างั้นก็เอามาทำไก่ตุ๋นแทนเลยก็แล้วกัน!"

ตกเย็น ครอบครัวทั้งสี่ชีวิตล้อมวงกินไก่ป่าตุ๋นเห็ดหนึ่งจาน ผักใบเขียวหนึ่งจาน ผักดองอีกนิดหน่อย กินกันจนปากมันแผล็บ หลังกินข้าวเสร็จ ซูว่างลูบท้องพลางเอ่ยขึ้น