บทที่ 202 ของขวัญมากมาย

เสียงเรียกของหลี่อิงที่ดังมาจากห้องโถง ทำให้จูจื้อและจูหย่งสะดุ้งตกใจอีกครั้ง

"ไหวอัน รีบเก็บของพวกนี้ให้มิดชิดเถอะ อย่าเอามาฝืนยัดใส่มือพวกเราต่อหน้าคนบ้านซูอีกเลยนะ! ไม่อย่างนั้นวันข้างหน้าแกจะใช้ชีวิตลำบากเอาได้! ถึงแม้คนบ้านซูจะดูเป็นคนดี แต่การใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันให้มีความขัดแย้งน้อยที่สุด ย่อมเป็นเรื่องที่ดีกว่า"

เฮ้อ ช่างเถอะ ลู่ไหวอันรู้สึกว่าอธิบายไปก็คงไม่เข้าใจ งั้นพาพวกเขาเข้าไปดูในห้องโถงเลยดีกว่า!

"ลุงใหญ่ ลุงรอง ตามผมมาเถอะ เงินกับคูปองพวกนี้ถ้าพวกท่านไม่รับก็ไม่เป็นไร แต่ของที่เราเตรียมไว้ให้ พวกท่านต้องเอากลับไปให้ได้นะครับ ต่อให้พวกท่านไม่อยากได้ ก็ต้องเอากลับไป ถือซะว่าผมฝากไปให้ตาตากับยาย ยายสุขภาพไม่ค่อยดี ยิ่งต้องบำรุงให้มากๆ"

บำรุงงั้นหรือ? จูจื้อและจูหย่งทำหน้างุนงง