บทที่ 226 จัดเตรียมเรื่องการจัดซื้อ

ลู่ไหวอันอยากจะพูดเหลือเกินว่า แต่คุณอาสาม ที่บ้านคุณอาก็เหมือนจะไม่มีอะไรกินเหมือนกันนะครับ แต่เขาก็รู้สถานการณ์ดีจึงหุบปากเงียบ
เจิ้งเหยียนครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วถามขึ้น
"ไหวอัน เรื่องจัดซื้อนี่นายทำได้จริงๆ หรือ? ความจริงเรื่องนี้มันจัดการยากมากเลยนะ การซื้อของแต่ละครั้งถือเป็นปัญหาใหญ่เลย
ฉันพอจะรู้จักคนอยู่บ้าง ถึงจะรู้ว่าพวกนั้นคอยแต่จะเอาเปรียบฉันทุกครั้ง แต่ขอแค่ช่วยซื้อของมาให้ได้ ฉันก็ยอม
ไหวอัน ถ้านายอยากรู้จักล่ะก็ ฉันแนะนำให้ได้นะ!"

ลู่ไหวอันหัวเราะร่วนออกมาทันที
"พี่เจิ้ง พี่พูดอะไรเนี่ย! พี่ต้องรู้ไว้นะว่าต่อไปฉันจะเป็นพนักงานจัดซื้อแล้ว เงินกับคูปองฉันเบิกจากร้านอาหารได้โดยตรงเลย แถมพี่วางใจได้เลย ฉันเองก็รู้จักคนในคอมมูนไม่น้อยเหมือนกัน
ดังนั้นเรื่องของพวกชาวเขาพี่ไม่ต้องเป็นห่วงแล้ว พี่แค่เอาเวลาไปคิดก็พอว่าอยากจะลงจากเขาหรือเปล่า"

ซูเซิ่งกระทุ้งศอกใส่ลู่ไหวอันเบาๆ
ลู่ไหวอันจึงพูดต่อว่า "แน่นอน ถ้ายอมลงจากเขามา ฉันต้องดีใจมากแน่ๆ"
ซูเซิ่งแอบยกนิ้วโป้งให้อย่างเงียบๆ
"เสี่ยวเจิ้ง เธอคิดว่ายังไง รีบตัดสินใจเรื่องนี้ให้เด็ดขาดเถอะ จะได้จัดการทุกอย่างให้เสร็จสิ้นก่อนปีใหม่"

ซูเซิ่งร้อนใจจนแทบรอไม่ไหว เจิ้งเหยียนครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้วจึงพยักหน้า
"เรื่องช่วยรับซื้อสัตว์ป่าของพวกชาวเขา ฉันเชื่อว่าไหวอันทำได้ดีแน่ เพียงแต่เรื่องนี้ต้องวางแผนจัดการให้เป็นระบบ"
ซูเซิ่งขยิบตาหลิ่วตาให้ลู่ไหวอันอีกครั้ง
"ไหวอัน เธอมีแผนอะไรก็ลองพูดมาสิ"

ให้ตายสิ เขากลายเป็นลูกมือคอยช่วยชงให้ครอบครัวคุณอาสามไปซะแล้ว ถ้าเกิดเจิ้งเหยียนกับซูซิ่วซิ่วลงเอยกันจริงๆ เขาต้องได้นั่งโต๊ะประธานในงานแต่งนะ!
เขาครุ่นคิดแล้วกล่าว
"ความเร็วในการเดินป่าของฉัน พี่เจิ้งก็รู้อยู่แล้ว ไปกลับภายในวันเดียวย่อมไม่มีปัญหา ส่วนเรื่องขนส่งสัตว์ป่าก็จัดการได้ง่ายมาก
สรุปก็คือฉันมีวิธีเด็ดของฉัน พวกพี่ไม่ต้องเป็นห่วงเลย เพียงแต่มีข้อแม้อยู่อย่างหนึ่ง ฉันคงไม่สามารถขึ้นเขาไปได้ทันท่วงทีทุกครั้ง ดังนั้นพวกเราต้องกำหนดวันรับของ เอาเป็นเดือนละสองครั้งดีไหม กลางเดือนครั้งหนึ่ง ปลายเดือนครั้งหนึ่ง
ส่วนเรื่องสัตว์ป่า คงต้องรบกวนคุณตาเหอแล้ว"