บทที่ 231 เตรียมขึ้นบ้านใหม่

ลู่ไหวอันเอ่ยถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง "ตอนนี้พวกนั้นพักอยู่ที่ไหนหรือ? อยู่ไกลจากบ้านที่ฉันถูกใจไหม?"

"เรื่องนั้นนายวางใจได้ ไกลลิบเลยล่ะ! พวกมันได้ส่วนแบ่งบ้านมาก็เพราะสร้างความดีความชอบตอนปราบโจรป่าคราวนั้นแหละ แถมพวกมันจะกล้าไปอยู่ใกล้บ้านผู้กองเฉินขนาดนั้นได้ยังไง!
ถึงจะไม่มีหลักฐาน แต่ผู้กองเฉินก็รู้ตื้นลึกหนาบางดี เพียงแต่เอาผิดพวกมันไม่ได้ก็เท่านั้น
ผู้กองเฉินไม่ใช่คนอารมณ์ดีอะไร พวกมันมีชนักติดหลัง ก็เลยมักจะคอยหลบหน้าผู้กองเฉินอยู่เสมอ
ถ้าพวกมันคิดจะมาหาเรื่องนาย ก็แค่ไปบอกผู้กองเฉินก็พอแล้ว"

ผู้กองเฉินยังไม่รู้ว่าลู่ไหวอันถูกใจบ้านที่อยู่ติดกับบ้านตัวเอง เพียงแต่ตอนกลับมาถึงบ้านในตอนค่ำ ก็ได้ยินภรรยาบอกว่าบ้านของตระกูลซุนมีคนถูกใจแล้ว
เฉินสือล้างหน้า ล้างมือเช็ดผ้าขนหนู เตรียมตัวกินข้าว!

"ในที่สุดก็มีคนถูกใจเสียทีนะ! ฉันยังนึกว่าบ้านของตระกูลซุนหลังนี้จะไม่มีทางขายออกเสียแล้ว!"

ลูกชายคนโตของเขาเอ่ยขึ้น "บ้านดีขนาดนี้ ทำไมจะไม่มีคนถูกใจล่ะ ก็ขึ้นอยู่กับว่ามีเงินซื้อหรือเปล่าก็เท่านั้น เมื่อก่อนคนที่ถูกใจก็โดนราคาขู่จนเตลิดเปิดเปิงไปหมดไม่ใช่หรือไง! คราวนี้กลับไม่หนี ช่างแปลกประหลาดแท้ๆ ดูท่าคงจะเป็นคนมีเงินล่ะสิ!"