บทที่ 236 นายมาลองดูสิ

และก็เป็นอย่างที่คิด หวังเสี่ยวหูวิ่งนำหน้าไปได้ไม่ไกลนัก ก็มองเห็นกองสิ่งของขนาดใหญ่นูนขึ้นมาอย่างเด่นชัดบนพื้นหิมะแต่ไกล
เขาวิ่งเร็วมาก ทิ้งห่างคนอื่นๆ ไปเป็นช่วงตัว พอหวังเสี่ยวหูเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ก็พบว่าเป็นกระสอบพลาสติกสานหลายใบ ด้านล่างมีกระดาษน้ำมันรองกั้นหิมะเอาไว้ ของในกระสอบจึงไม่เปียกเลยสักนิด เขาอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ ลู่ไหวอันทำงานได้รอบคอบจริงๆ!
ใต้กระดาษน้ำมันคือลากเลื่อนที่ทำจากไม้และเถาวัลย์ ลู่ไหวอันคงจะอาศัยลากเลื่อนอันนี้ขนของขึ้นมาแน่ๆ แต่พอหวังเสี่ยวหูใช้สองมือจับท่อนไม้ เตรียมจะลากของพวกนี้ขึ้นเขา ข้อดีเรื่อง 'ทำงานรอบคอบ' ก็ถูกเขาโยนทิ้งไปจากหัวทันที!

หืม? หวังเสี่ยวหูออกแรงฮึดดึง แต่ลากเลื่อนไม้กลับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด!
เขาแทบไม่อยากจะเชื่อ ลู่ไหวอันก็ไม่ได้ดูบึกบึนไปกว่าเขาสักเท่าไหร่เลยนะ! แถมเขาเองก็ล่าสัตว์มาตลอดทั้งปี เรื่องแบกสัตว์ป่านี่ถือเป็นเรื่องกล้วยๆ! แล้วทำไมตอนนี้ถึงลากเลื่อนคันนี้ไม่ขึ้นล่ะ!
แล้วลู่ไหวอันลากมันมาได้ยังไง แถมยังลากมาตั้งไกลขนาดนั้น!
ถึงแม้ลู่ไหวอันจะโกงความจริง โดยการลากมาแค่แป๊บเดียวก็เถอะ แต่การลากของพวกนี้สำหรับเขาก็ถือเป็นเรื่องง่ายดายจริงๆ นั่นแหละ!

ส่วนคนที่เดินตามหวังเสี่ยวหูลงมา พอเห็นลากเลื่อนของลู่ไหวอัน ก็คิดในใจว่าในเมื่อลู่ไหวอันลากไหว หวังเสี่ยวหูก็ต้องลากไหวแน่นอน!
หวังเสี่ยวหูเป็นคนที่ขึ้นชื่อเรื่องพละกำลังมหาศาลในทีมนักล่าเลยนะ! อีกอย่าง ถึงแม้ของพวกนี้จะดูเยอะ แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าของตีนเขามันหาซื้อยาก บางทีมันอาจจะแค่ดูเยอะไปอย่างนั้นเองแหละ!
พวกเขาก็เลยไม่เดินลงไป เอ่ยปากเร่งว่า!
"หู่จื่อ แกเร็วๆ เข้าสิ รีบลากของขึ้นมาเลย เดี๋ยวพวกเราผลัดกันลากคนละช่วง!"

คนอื่นๆ ต่างก็ยืนรอหวังเสี่ยวหูอยู่ข้างบน กะว่าจะวิ่งผลัดกันสักหน่อย
แต่รออยู่นานสองนาน หวังเสี่ยวหูก็ยังขยุกขยิกอยู่กับที่! ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด!
"หู่จื่อ มัวชักช้าอืดอาดทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ รีบๆ ลากขึ้นมาสิ! หรือว่าเมื่อกี้วิ่งจนหมดแรงไปแล้ว! หู่จื่อ แกนี่ไม่ได้เรื่องเลยนะ!"
หวังเสี่ยวหูงัดเอาเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีในตัวออกมาใช้จนหน้าดำหน้าแดง ย่ำหิมะใต้ฝ่าเท้าจนเป็นหลุม! ลากเลื่อนก็ยังไม่ขยับ!

เขานึกสงสัยว่ามันถูกแช่แข็งติดกับพื้นหรือเปล่า แต่พอลองดูดีๆ ก็ไม่ได้ติดนี่นา!
พอได้ยินกลุ่มคนที่อยู่ข้างบนตะโกนโหวกเหวกโวยวาย เขาก็เลยปล่อยมือจากที่จับไม้ แล้วตะโกนลั่น
"พวกแกมีแรงนักก็ลงมาล่ะ ฉันลากไม่ไหว พอใจหรือยัง! มา พวกแกลงมาเลย! ใครเก่งก็มาลาก ใครลากไปได้ฉันยอมเรียกมันว่าลูกพี่เลยเอ้า!"
"สือโถว เมื่อกี้แกปากดีนักไม่ใช่หรือไง? ลงมาสิ ลงมาเลย!"