บทที่ 246 จัดของขึ้นรถ

เฉินซิงเดินตามเฉินสือกลับบ้าน เขารู้สึกอยู่ตลอดว่าพ่อของเขากับลู่ไหวอันน่าจะรู้เรื่องอะไรบางอย่างมากกว่าที่เขารู้ มันยังไงกันแน่นะ
สองคนนี้ดูมีลับลมคมในจังเลย! บางเรื่องน่าจะรู้กันแค่สองคน ไม่ใช่สามคนแน่ๆ! แต่เขาก็ไม่กล้าเอ่ยปากถาม
พอคนตระกูลเฉินเห็นเฉินสือกับเฉินซิงกลับมาอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน แถมท่าทีที่เฉินสือมีต่อเฉินซิงยังเปลี่ยนไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือ ตอนนี้กลับดีต่อเขาสุดๆ ทุกคนต่างก็ประหลาดใจกันไปหมด
ลู่ไหวอันเก่งกาจขนาดนี้เชียว แถมยังเป็นยอดฝีมือด้านการไกล่เกลี่ยความขัดแย้งอีก! ขนาดคนหัวดื้ออย่างพ่อเขาก็ยังถูกเกลี้ยกล่อมจนยอมโอนอ่อนได้?
อีกด้านหนึ่ง เหล่าหลิวกับเหล่าอู๋พอรู้ข่าวพวกนี้ ก็เริ่มจับตาดูบ้านของลู่ไหวอันทั้งในที่ลับและที่แจ้งแล้ว

ลู่ไหวอันรู้ดีว่ามีคนคอยจับตาดูอยู่ ไม่เพียงแต่จะไม่หลบๆ ซ่อนๆ แต่กลับทำตัวเปิดเผยอย่างเต็มที่
ไม่ว่าจะออกไปจัดซื้อหรือล่าสัตว์ป่ากลับมา ก็มักจะจงใจปล่อยให้คนที่มีเจตนาแอบแฝงสักคนสองคนได้เห็นอยู่เสมอ
สองวันต่อมา ในที่สุดลู่ไหวอันก็ให้เฉินซิงปล่อยข่าวบางอย่างให้เหล่าหลิวกับเหล่าอู๋รู้ โดยบอกว่าพรุ่งนี้จะออกเดินทางไปที่ตัวอำเภอแล้ว
ลู่ไหวอันได้ส่งโทรเลขไปหาลูกศิษย์คนโตในตัวอำเภอเรียบร้อยแล้ว รบกวนให้เขาขับรถที่ยังไม่ได้ใช้งานชั่วคราวมาช่วยขนสัตว์ป่า
เพราะในช่วงที่ผ่านมา ลู่ไหวอันขึ้นเขาไปหลายรอบโดยไม่ให้ใครรู้ตัว ตอนนี้สัตว์ป่าที่ล่ามาได้มีน้ำหนักเกือบห้าพันจินแล้ว

นอกจากสัตว์ป่าบางส่วนที่เก็บไว้ที่บ้านของลู่ไหวอันในคอมมูนแล้ว ยังมีอีกส่วนหนึ่งที่เก็บไว้ที่กองพลตงเฟิง
สัตว์ป่าส่วนที่เก็บไว้ที่กองพลตงเฟิง ถือเป็นทรัพย์สินส่วนรวมของกองพล พอเอาไปที่ตัวอำเภอแลกเป็นเงินกับคูปองกลับมา ก็จะส่งมอบให้ทางกองพลโดยตรง
และเหตุผลที่เก็บไว้ที่กองพลก็ยังมีอีกข้อหนึ่ง ถ้ารถของอวี๋ไห่ขับมาถึงคอมมูน ขั้นตอนการขนสัตว์ป่าขึ้นรถย่อมหนีไม่พ้นสายตาผู้คน
ดีไม่ดีเหล่าหลิวกับเหล่าอู๋อาจจะมายืนดูอยู่ตลอดกระบวนการเลยก็ได้ ทำให้พวกเขาไม่สามารถเล่นตุกติกอะไรได้เลย
แต่ถ้าขับรถไปที่กองพลตงเฟิงต่อ เพื่อบรรทุกสัตว์ป่าส่วนที่เหลือ เหล่าหลิวกับเหล่าอู๋ก็คงไม่สามารถตามไปดูได้หรอก!

ส่วนผู้ช่วยที่ลู่ไหวอันหามา ก็คือคนในกองกำลังติดอาวุธของกองพลตงเฟิงนั่นเอง คนพวกนี้เคยขึ้นเขาไปกับเขา ฝีมือไม่เลว แถมยังได้รับอนุญาตจากเฉินสือให้พกปืนไปด้วยได้
ถึงเวลาอาศัยจังหวะที่กำลังขนสัตว์ป่าขึ้นรถ ก็ให้พวกเขาเข้าไปหลบอยู่ในกระบะท้ายพร้อมกับสัตว์ป่า รับรองว่าไม่มีใครรู้เรื่องนี้แน่นอน
ส่วนเรื่องที่มีสัตว์ป่าหลายพันจิน ลู่ไหวอันไม่เพียงแต่บอกลูกศิษย์คนโตของตัวเองเท่านั้น แต่ยังบอกหัวหน้าลู่และหัวหน้าร้านอาหารตงเฟิงด้วย
แต่ก็กำชับนักกำชับหนา ว่าห้ามแพร่งพรายออกไปเด็ดขาด รอให้สัตว์ป่าส่งไปถึงตัวอำเภอแล้วค่อยว่ากัน
อย่างไรเสียสัตว์ป่าเยอะแยะขนาดนี้ ถ้าส่งไปอย่างเอิกเกริก อาจจะมีอันตรายได้ ทำตัวเงียบๆ ไว้จะดีกว่า!

พวกเขาก็รู้ดี ช่วงก่อนหน้านี้ที่มีข่าวปล้นเสบียงอาหาร คนเราพอหิวจัด ขนาดเสบียงอาหารบรรเทาทุกข์ยังกล้าปล้น นับประสาอะไรกับสัตว์ป่าหลายพันจินที่ไม่ได้สลักชื่อใครไว้ล่ะ!
นั่นมันเป้านิ่งเคลื่อนที่ได้ชัดๆ!
ในเมื่อลู่ไหวอันบอกว่าเขามั่นใจว่าจะขนส่งมาได้ งั้นก็แค่รอรับของก็พอแล้ว!
เหล่าหลิวเข้าตัวอำเภอไปรอบหนึ่ง แอบไปพบกับคนเบื้องบนอย่างลับๆ พร้อมกับรายงานว่า ที่คอมมูนหงซิงกำลังจะมีสัตว์ป่าหลายพันจินเตรียมขนส่งเข้ามาในตัวอำเภอ