บทที่ 247 ปรากฏตัวแล้ว!

เหล่าหลิวพยักหน้า
"ธุรกิจใหญ่โตขนาดนี้ พวกเราไม่ได้เจอมานานแล้วนะ ต้องตื่นตัวกันหน่อย ไปเถอะ พวกเรารีบกลับไปที่สถานีตำรวจกัน ให้แน่ใจว่าทางเฝิงชิงไม่รู้เรื่องนี้"

"โธ่เอ๊ย เฝิงชิงไม่มีทางรู้หรอก เมื่อวานตอนเจอฉันยังยิ้มร่าอยู่เลย! แถมยังถามด้วยว่าทำไมนายถึงไม่มาทำงาน ไอ้โง่เอ๊ย!
แล้วลู่ไหวอันก็โง่เหมือนกัน เนื้อตั้งหลายพันจินกลับคิดจะแอบส่งไปเงียบๆ ถ้าส่งไปอย่างเอิกเกริก อย่างน้อยก็ต้องมีคนคุ้มกัน พวกเราก็คงไม่กล้าลงมือสุ่มสี่สุ่มห้าหรอก
แต่พอเขาทำแบบนี้ ต่อให้สัตว์ป่าถูกปล้นไปก็ไม่เป็นข่าวครึกโครมอะไรหรอก ใครจะไปเชื่อล่ะว่าพวกเขามีสัตว์ป่าตั้งหลายพันจิน!
เหล่าหลิว นายว่าจริงไหม? เอ๊ะ นายจะรีบเดินไปไหนเนี่ย!"

เหล่าอู๋ยังคงพล่ามไม่หยุด แต่เหล่าหลิวเดินนำหน้าไปไกลแล้ว เขาจึงรีบเร่งฝีเท้าตามไป
พอถึงสถานีตำรวจ โชคดีที่ทุกอย่างยังคงเป็นปกติ ไร้เรื่องราวใดๆ
เหล่าหลิวคว้าตัวเด็กหนุ่มคนหนึ่งไว้ ยังไม่ทันได้เอ่ยปากถาม! เด็กหนุ่มคนนั้นก็กระซิบเสียงเบา
"หัวหน้าสถานีอยู่ในห้องทำงาน! มาตั้งแต่เช้าแล้ว ฉันเดินดูรอบหนึ่งแล้ว วันนี้อยู่กันครบ ไม่มีใครลางาน ทุกอย่างปกติดี!"

เหล่าหลิวไม่พูดอะไร ปล่อยตัวเด็กหนุ่มไป ทั้งสองคนแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเดินสวนกันไป
อย่างที่คิดไว้เลย เหล่าหลิวกับเหล่าอู๋ก็มีสายสืบของตัวเองอยู่ในสถานีตำรวจเหมือนกัน!
รั้งอยู่ครู่หนึ่ง เหล่าหลิวก็ปลีกตัวออกไปข้างนอกคนเดียว เดินเตร็ดเตร่ไปรอบหนึ่ง ถึงได้มุ่งหน้าไปทางกองกำลังติดอาวุธ
แต่การไปกองกำลังติดอาวุธนั้นไม่คุ้นเคยเหมือนไปสถานีตำรวจ อีกอย่างกองกำลังติดอาวุธก็มีคนเยอะ มักจะมีภารกิจลงพื้นที่ไปยังกองพลต่างๆ การจะสืบให้แน่ชัดจึงเป็นเรื่องยาก

ทว่า เหล่าหลิวยังไม่ทันถึงหน้าประตูกองกำลังติดอาวุธเลย! ก็เห็นเฉินสือกำลังนำกลุ่มคนฝึกซ้อมอยู่
เฉินสือเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง เป็นอย่างที่ลู่ไหวอันพูดไว้จริงๆ! มาจริงๆ ด้วย
เขาทำตัวตามปกติ ปรายตามองเหล่าหลิวแวบหนึ่ง แล้วก็ไม่สนใจอีก หันกลับไปนำคนฝึกซ้อมต่อ
ตามปกติแล้ว ถ้าเหล่าหลิวยืนอยู่นานกว่านี้อีกสักหน่อย เฉินสือก็คงจะเดินเข้าไปซักไซ้ไล่เลียง ว่ามาที่กองกำลังติดอาวุธทำไม พร้อมกับไล่ตะเพิดออกไปอย่างไม่ไว้หน้า
แต่ดูเหมือนเหล่าหลิวจะไม่ได้ตั้งใจมาอยู่นาน พอเห็นว่าเฉินสือยังอยู่ เขาก็หันหลังเดินจากไป มุมปากเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว