บทที่ 257 กลับหมู่บ้าน

อาชีพที่ได้จับหูฟังแพทย์ในยุคนี้ถือเป็นงานที่ดีอย่างแน่นอน แต่ถึงจะเป็นพวกเขา บางคนจนถึงวันนี้ก็ยังแย่งซื้อเนื้อไม่ได้เลย!
บางคนในมือมีทั้งเงินและคูปองเนื้อแต่ก็ยังซื้อเนื้อไม่ได้ โรงงานอาหารแปรรูปจำกัดโควตามาตั้งนานแล้ว
วันนี้พอได้เห็นเนื้อ ในตาก็เปล่งประกาย พากันมามุงล้อมรอบเนื้อและถกเถียงกันอย่างออกรส

"นี่ ฉันจะบอกพวกเธอให้นะ! อย่าเห็นว่าเนื้ออีเก้งนี่ไม่ค่อยมีมันเชียว เอาไปตุ๋นกินล่ะก็หอมฉุยเลยล่ะ!"

"เรื่องนั้นฉันรู้ อร่อยแถมยังมีประโยชน์ ไม่อย่างนั้นคนเขาจะเรียกว่าราชาแห่งเนื้อแดงหรือ! ได้ยินมาว่านะ! เมื่อก่อนมีคนป่วย พอได้กินเนื้ออีเก้งก็หายป่วยเลย เดี๋ยวฉันต้องขอแบ่งเยอะหน่อยแล้ว"

"ไปๆ! เนื้อนี่มีจำนวนจำกัดนะ ขืนเธอเอาไปเยอะ แล้วพวกเราจะได้อะไรล่ะ!"

"เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว ฉันพกเงินมาด้วย ฉันขอให้เฉือนให้ก่อนเลยหนึ่งชิ้น"