บทที่ 261 จ้าวคังอกตัญญูงั้นหรือ?

หลี่ชิงไห่คราวนี้โกรธจัดจริงๆ ก่อนหน้านี้เขาเคยเตือนสองแม่ลูกจ้าวคังตั้งหลายครั้งแล้วว่า ยาที่เขาจัดให้ต้องกินอย่างต่อเนื่องถึงจะเห็นผล
แต่หลี่เฟิ่งพอรู้สึกว่าร่างกายตัวเองดีขึ้นมาหน่อย ก็ไม่ยอมกินยาต่อ
เอาล่ะสิทีนี้! ถึงกับหมดสติไปเลย!

เขาหยิบกระเป๋าพยาบาลของตัวเองออกมา หยิบเข็มเงินออกมา แล้วฝังเข็มลงบนศีรษะของหลี่เฟิ่งอย่างต่อเนื่อง
ซูสวินกับลู่ไหวอันต่างก็จ้องมองตาไม่กะพริบ ซูสวินเองก็ฝังเข็มเป็น แต่ไม่ค่อยได้ปฏิบัติจริง เธอจึงไม่กล้าลงมือสุ่มสี่สุ่มห้า
ส่วนในหัวของลู่ไหวอันก็มีเสียงแจ้งเตือนการเลื่อนระดับทักษะแพทย์แผนจีนที่ไม่ได้ยินมานานดังขึ้น

[ติ๊งต่อง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ทักษะแพทย์แผนจีน +1!]
[ติ๊งต่อง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ทักษะแพทย์แผนจีน +1!]

ทักษะ:
แพทย์แผนจีน (ระดับ 3, 3/10)
ล่าสัตว์ (ระดับ 5, 1/10)
ทำอาหาร (ระดับ 4, 2/10)
ซ่อมแซม (ระดับ 3, 7/10)
วาดภาพ (ระดับ 1, 4/10)

ลู่ไหวอันรู้สึกทันทีว่านี่เป็นโอกาสดีในการเรียนรู้ เรื่องการฝังเข็มนี้เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยนะ!
ส่วนคนสุดท้ายในห้อง ซึ่งก็คือจ้าวคัง เวลานี้ยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงมุมประตู ถูกดุจนไม่กล้าเอ่ยปาก ได้แต่ส่งเสียงสะอื้นไห้ออกมาเป็นระยะๆ