บทที่ 272 แยกย้ายกันปฏิบัติการ

"หา นายว่าไงนะ? ไหวอันคือวีรบุรุษผู้พิชิตหมาป่าหรือ? เป็นไปไม่ได้หรอก! หัวหน้ากองพลของพวกเราไปประชุมที่คอมมูนมาแล้ว
ถ้าวีรบุรุษผู้พิชิตหมาป่าคือลู่ไหวอันจริงๆ เขาก็ต้องรู้สิ! พอกลับมาก็ต้องมาบอกพวกเราแล้ว ทำไมพวกเราถึงไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงเลยล่ะ"

คุณตากับคุณป้าใหญ่ตอนแรกตื่นเต้นกันสุดๆ แต่คำพูดของคนคนนี้ก็มีเหตุผลอยู่บ้าง
ทว่าพอมองดูซูสวินที่ถูกคนอื่นโต้แย้งจนทำตัวไม่ถูก คุณป้าใหญ่ก็รู้สึกว่าเวลานี้เธอต้องยืนอยู่ข้างหลานสะใภ้ อีกอย่าง ซูสวินจะพูดโกหกไปทำไมกัน

"ถ้าเกิดหัวหน้ากองพลลืมไหวอันไปแล้วล่ะ! ไหวอันก็แค่อาศัยอยู่ที่นี่ไม่กี่ปีตอนเด็กๆ หัวหน้ากองพลยุ่งจะตายไปทุกวัน อาจจะลืมไปตั้งนานแล้วก็ได้"
"หลานสะใภ้ของฉันไม่มีความจำเป็นต้องมาพูดโกหกหรอก เรื่องนี้ใครๆ เขาก็รู้กันทั่ว พวกนายลองไปสืบดูทีหลังก็สิ้นเรื่อง
ภรรยาไหวอัน หลานว่าจริงไหม ป้าพูดถูกหรือเปล่า!"

ซูสวินพยักหน้าด้วยความซาบซึ้งใจ
"ถ้าพวกคุณไม่เชื่อก็ไปถามหัวหน้ากองพลได้เลย ถ้าเขารู้ชื่อล่ะก็ ชื่อนั้นจะต้องเป็นลู่ไหวอันอย่างแน่นอน"

หัวใจของคุณตาก็กลับมาพองโตอีกครั้ง คำพูดของซูสวินช่างหนักแน่น หลานชายคนโตคือวีรบุรุษผู้พิชิตหมาป่าจริงๆ ด้วย!
ในใจเขารู้สึกตื่นเต้นอยู่เล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้แสดงออกมากนัก กะว่ารอเดี๋ยวลู่ไหวอันกลับมาเขาจะต้องถามให้รู้เรื่อง!