บทที่ 278 ฉันเอาทั้งหมด

ในมือของพวกเขาไม่มีอาวุธใดๆ เลย หลายคนเพิ่งตัดสินใจขึ้นเขามาแบบกะทันหัน อย่างมากก็มีแค่ท่อนไม้ใหญ่ในมือ ส่วนคนที่ตามหัวหน้ากองพลมากลับมีพวกจอบหรือมีดอีโต้ติดมือมาบ้าง แต่พวกเขาจะรับมือกับหมูป่าได้หรือ? แบบนี้จบเห่แน่!

"หัวหน้ากองพล เอาไงดีล่ะ? พวกเรา... พวกเราจะเข้าไปลุยไหม?"

พวกเขาไม่อยากเข้าไปลุยแน่นอนอยู่แล้ว นี่มันเอาชีวิตตัวเองมาล้อเล่นชัดๆ!
บางคนถึงกับคิดในใจว่า ตอนนี้ถ้าหันหลังกลับก็อาจจะยังทัน อย่างไรเสียตอนนี้ความสนใจของหมูป่าก็ยังไม่ได้อยู่ที่พวกเขา

หัวหน้ากองพลตั้งสติได้เล็กน้อย เขารู้ดีว่าต่อให้มีคนเยอะขนาดนี้ก็รับมือกับหมูป่าไม่ได้หรอก ต่อให้รับมือได้ก็ต้องมีคนบาดเจ็บ ดีไม่ดีอาจจะมีคนตายด้วยซ้ำ
แต่ในใจเขายังมีความหวังริบหรี่อยู่ มีดาวช่วยชีวิตอยู่คนหนึ่ง!
เขาหันกลับไปพูดกับคนสองสามคนที่เดินอยู่รั้งท้าย

"พวกนายรีบกลับไป! ดูสิว่าจะบังเอิญเจอลู่ไหวอันไหม ถ้าเจอ ก็ขอร้องให้เขามาช่วยพวกเรา แต่ถ้าไม่เจอ ก็ต้องตามหาเขาให้พบ ขอร้องให้เขามาช่วยพวกเราให้ได้!"