บทที่ 281 ขอแค่ตัวเดียวก็พอ

ผู้เฒ่าจูได้ยินดังนั้น ในใจก็เบิกบานสุดๆ ถึงแม้เขาจะเชื่อคำพูดของซูสวินมาตั้งแต่แรกแล้ว แต่พอได้ยินหัวหน้ากองพลพูดต่อหน้าคนเยอะแยะขนาดนี้ ก็ยิ่งรู้สึกภาคภูมิใจจนเชิดหน้าขึ้นไปอีกหลายส่วน
คนข้างหลังพอได้ยินหัวหน้ากองพลพูดแบบนี้ ก็เริ่มจับกลุ่มซุบซิบกันขึ้นมาจริงๆ

"เฮ้ย ได้ยินหรือเปล่า ลู่ไหวอันเป็นวีรบุรุษผู้พิชิตหมาป่าจริงๆ ด้วยนะ!"

"ได้ยินสิ ใครจะไปคิดล่ะ! ถ้าแกบอกว่าไอ้เด็กผอมแห้งตอนเด็กคนนั้นโตขึ้นมาจะเป็นวีรบุรุษผู้พิชิตหมาป่า ให้ตีจนตายฉันก็ไม่เชื่อหรอก! แต่ถ้าบอกว่าเป็นคนตรงหน้านี้ ฉันล่ะเชื่อสนิทใจเลย"

"แต่พูดก็พูดเถอะ! บ้านตระกูลจูบรรพบุรุษคุ้มครองจริงๆ มีวีรบุรุษผู้พิชิตหมาป่าโผล่มาแบบนี้ จะไม่อวดเบ่งจนตัวลอยได้ยังไง!"

"อวดเบ่งน่ะคงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ต้าจื้อกับต้าหย่งเป็นคนซื่อสัตย์ แต่ดูจากทรงแล้ว วันข้างหน้าบ้านตระกูลจูก็คงจะได้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นแล้วล่ะ"