บทที่ 283 เตรียมอาหารกลางวัน

อย่าประเมินคุณน้าเล็กต่ำไปเชียว เธอเป็นคนเก่งกาจในการทำงานในไร่นา เรียกได้ว่าเป็นแม่ศรีเรือน งานนอกบ้านก็ดี งานในบ้านก็เด่น ทำได้ทุกอย่าง ไม่อย่างนั้นจะมีสถานะในครอบครัวสูงขนาดนี้ได้อย่างไร! ขนาดคุณน้าเขยยังต้องยอมให้ถึงสามส่วน

"ไหวอัน ในกระสอบของหลานใส่อะไรไว้เนี่ย! น้ำหนักไม่เบาเลยนะ ทำไมฉันถึงได้กลิ่นเนื้อรมควันด้วยล่ะ"

หลี่อิงเป็นมือฉมังในการทำเนื้อรมควัน เนื้อรมควันผ่านการตากแดดมาอย่างเต็มที่ ตอนนี้จึงหอมฉุย แม้จะกั้นด้วยถุงกระสอบ กลิ่นหอมก็ยังโชยออกมาได้
ลู่ไหวอันหิ้วเสบียงเดินตามอยู่ด้านหลัง พลางเอ่ยขึ้น

"มีเนื้อรมควันอยู่บ้าง แม่ยายเป็นคนห่อมาให้ คุณน้าเล็ก เดี๋ยวคุณน้าก็เอาติดมือกลับไปสักหน่อยสิ"

"ไม่ต้องหรอก เก็บไว้ให้คุณตาคุณยายของหลานค่อยๆ กินเถอะ ข้างนอกก็ยังมีเนื้ออีกตั้งเยอะแยะ! น้าเอาเนื้อพวกนั้นกลับไปนิดหน่อยก็พอแล้ว"