บทที่ 284 จัดเตรียมห้องพัก

"จะหมายความว่ายังไงอีกล่ะ ฉันจะบอกพวกพี่ให้เอาบุญนะ! รางวัลที่ทางอำเภอให้ก็คือตำแหน่งงานยังไงล่ะ ไหวอันของพวกเราตอนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปแล้วนะ เขาเป็นถึงพนักงานจัดซื้อของร้านอาหารใหญ่ในตัวอำเภอเชียวล่ะ เห็นว่าเป็นร้านอาหารอะไรสักอย่างฉันก็จำไม่ค่อยได้ แต่สวินสวินบอกว่ารับผิดชอบการจัดซื้อให้ร้านอาหารทั้งอำเภอเลยนะ แถมตำแหน่งงานของสวินสวิน ไหวอันก็เป็นคนจัดการให้อีกต่างหาก!"

คุณป้าสะใภ้ใหญ่ตกใจจนแทบจะจับตะหลิวในมือไม่อยู่ เธอคิดว่าไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่เดือน สิ่งที่ไหวอันแสดงให้เห็นในวันนี้ก็ทำให้เธอประหลาดใจมากพอแล้ว
แต่ตอนนี้เพิ่งจะรู้ว่า เรื่องที่ทำไปในวันนี้คงจะเป็นเรื่องที่แทบไม่ต้องหยิบยกมาพูดถึงเลยด้วยซ้ำ!
นี่มันผ่านไปแค่เท่าไหร่กันเชียว! ทำไมถึงได้งานในตัวอำเภอ กลายเป็นคนเมืองไปแล้วล่ะ?
ในยุคสมัยนี้ พวกเขาแย่งชิงกันแทบเป็นแทบตายเพื่อให้ได้ตำแหน่งงานในเมืองสักตำแหน่ง แต่ก็ไม่มีวันตกถึงท้องพวกเขาสักที!

"ไหวอันได้ดิบได้ดีแล้ว! ได้ดิบได้ดีแล้วจริงๆ!"

คุณป้าสะใภ้รองกับคุณป้าใหญ่ต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก! ในใจคุณป้าใหญ่ยังคงนึกเสียดายว่า ทำไมวันนี้ถึงไม่ได้คุยเรื่องพวกนี้กับซูสวินนะ!
ไม่อย่างนั้นบางทีอาจจะตีสนิทได้บ้าง เผื่อว่าวันข้างหน้าถ้ามีโควตางานในเมืองอีก จะได้นึกถึงเธอขึ้นมาบ้าง!
คุณป้าสะใภ้รองยืนอึ้งไปพักใหญ่ พอได้สติกลับมา ก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นเข้าไปใหญ่! เธอไม่เคยกล้าเพ้อฝันว่าจะได้โควตาเข้าเมืองหรอก ขอแค่ใช้ชีวิตในปัจจุบันให้ดีก็พอแล้ว
ไม่ว่ายังไง วันนี้ก็ถือเป็นวันดี ได้กินเนื้อแล้ว แถมไหวอันก็มีความสามารถซะขนาดนี้ แถมยังสนิทสนมกับคนในบ้าน ดีไม่ดีวันข้างหน้าชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัวก็จะยิ่งดีขึ้นเรื่อยๆ ก็ได้นะ!
คุณป้าสะใภ้รองยิ่งคิดก็ยิ่งยิ้มแก้มปริ!

คุณน้าเล็กจมดิ่งอยู่ในความตื่นเต้น กำลังจะพูดอะไรต่อ แต่จู่ๆ ก็ตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่
มัวแต่คุยเรื่องพวกนี้จนลืมจัดห้องให้ไหวอันไปเสียสนิท!