บทที่ 286 มีเหล้ามีเนื้อ

คุณน้าเล็กเห็นลู่ไหวอันกำลังก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างแข็งขัน ส่วนสามีตัวเองเดาว่าคงกำลังผิงไฟ แทะเมล็ดแตงโม เมาท์มอยอยู่ในห้อง ก็รู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่
หงต้าลี่ได้ยินเสียงแผดร้องของภรรยา ก็รีบวางเมล็ดแตงโมในมือลง ถุยเปลือกเมล็ดแตงโมออกสองที

"มาแล้วๆ ฉันก็แค่นั่งคุยเป็นเพื่อนพ่อตากับแม่ยายไงล่ะ! นั่นก็ถือเป็นธุระสำคัญเหมือนกันนะ!"

เขารีบจัดโต๊ะเก้าอี้และถ้วยชามให้เรียบร้อย หงต้าลี่แวบเข้าไปในครัว สูดลมหายใจเข้าลึก

"พระเจ้าช่วย กลิ่นเนื้อหอมเข้มข้นขนาดนี้ ไม่ได้กลิ่นมาตั้งกี่ปีแล้วเนี่ย! ฮี่ๆ ภรรยาจ๋า ลำบากเธอแล้วนะ!"

พอก้มหน้าลงมอง ก็เห็นเด็กหกคนถือกระดูกคนละชิ้น หดตัวแทะกันอยู่ตรงมุมกำแพง!