บทที่ 315 ออกข้อสอบให้จ้าวคัง

พอคิดว่าจะได้ไปโรงเรียนในเร็วๆ นี้แล้ว จ้าวคังก็เม้มริมฝีปาก กลั้นความตื่นเต้นเอาไว้

เมื่อหนึ่งถึงสองปีก่อนก็มีเด็กวัยไล่เลี่ยกับเขาไปเข้าเรียนเหมือนกัน ตอนนั้นเขาอิจฉามาก แต่ก็ทำได้แค่มองตาปริบๆ เขารู้ตัวดีว่าตัวเองไม่มีโอกาสได้ไปเรียนหรอก

ตอนที่เด็กพวกนั้นไปโรงเรียน จ้าวคังก็จะสะพายตะกร้าไปเกี่ยวหญ้าหมูเพื่อแลกแต้มแรงงาน ถึงขนาดจงใจไปเกี่ยวหญ้าหมูอยู่ริมทางที่พวกนั้นต้องเดินผ่านตอนไปและกลับจากโรงเรียน

เขาก็แค่อยากจะดูว่าการไปโรงเรียนมันเป็นยังไงกันแน่ เขายังจำได้ว่า ตอนที่เพิ่งเปิดเทอมใหม่ๆ เด็กพวกนั้นต่างก็ตื่นเต้นกันมาก ระหว่างทางกลับบ้านก็ยังเจื้อยแจ้วคุยกันแต่เรื่องในโรงเรียน

แถมในโรงเรียนยังได้รู้จักกับเด็กจากกองพลอื่นด้วย บางครั้งพอเด็กพวกนั้นเห็นเขา ก็จงใจมาท่องบทกวีโบราณอะไรเทือกนั้นต่อหน้าเขา