บทที่ 325 คาดเดาเบาะแสของเจิ้งเหยียน

การเข้าป่าล่าสัตว์ของเจิ้งเหยียนในครั้งนี้ แตกต่างจากการเข้าป่าในอดีตอย่างสิ้นเชิง เมื่อก่อนเวลาเข้าป่าไปเดินดูรอบหนึ่ง เจออะไรก็ล่าอันนั้น ถ้าไม่เจอสัตว์ป่า อย่างมากก็แค่เสียเที่ยว
แต่การเข้าป่าครั้งนี้ เขาแบกรับภารกิจไปด้วย คิดจะนำสัตว์ป่าที่ล่าได้ไปแลกเป็นเงินเพื่อใช้เป็นของหมั้น ดังนั้นจะต้องล่าอะไรกลับมาให้ได้!
และเขาก็เป็นพรานป่ามือฉมัง ย่อมต้องรู้ดีว่าเมื่อเข้าป่าไปแล้ว วันเวลาที่จะกลับมาย่อมกำหนดได้ยาก

แต่ก่อนไปเขากลับบอกกล่าวกับคุณอาสามและคุณอาสะใภ้สามไว้อย่างชัดเจน ว่าอีกห้าวันจะกลับบ้าน!
นี่หมายความว่าอย่างไร หมายความว่าเจิ้งเหยียนมั่นใจว่าภายในห้าวันจะต้องได้ผลเก็บเกี่ยวอย่างแน่นอน หรือก็คือในใจเขามีแผนการอยู่แล้ว เขารู้ว่าที่ไหนมีสัตว์ป่า
และระยะทางจากบ้านของเขาไปยังแหล่งที่มีสัตว์ป่า อาจจะใช้เวลาเดินทางไปกลับห้าวัน ไม่สิ! น่าจะประมาณสี่วันกว่าๆ! เพราะการล่าสัตว์ยังต้องใช้เวลาอีกนะ!

ไปกลับสี่วัน งั้นขาไปก็คือสองวัน โดยยึดเอาบ้านของเจิ้งเหยียนเป็นจุดศูนย์กลาง ด้วยความเร็วของเจิ้งเหยียนจะต้องใช้เวลาเดินสองวัน
พอลู่ไหวอันคิดมาถึงตรงนี้ ก็ตื่นเต้นจนเดินวนไปมาอยู่กับที่ ในที่สุดก็พอจะมีเบาะแสขึ้นมาบ้างแล้ว
แต่พอลองคิดดูให้ดี ขอบเขตนี้มันไม่เล็กเลยนะ! ต่อให้ลู่ไหวอันจะมีความเร็วสูง แต่กว่าเขาจะวิ่งหาจนทั่วขอบเขตนี้ สถานการณ์ของเจิ้งเหยียนก็ยากจะคาดเดาแล้ว

ลู่ไหวอันถอนหายใจออกมา เดินหน้าต่อไป ตอนนี้อยู่ห่างจากบ้านคุณตาเหอไม่ไกลแล้ว สู้ไปถามคุณตาเหอดูดีกว่า เขาคุ้นเคยกับภูเขาแถวนี้มากกว่า บางทีอาจจะรู้อะไรบ้าง
ฝั่งคุณตาเหอที่อยู่บ้านก็กำลังยุ่งอยู่เหมือนกัน! เมื่อก่อนสัตว์ป่าเอาออกจากเขายาก แต่ตั้งแต่คราวก่อนที่ลู่ไหวอันรับปากว่าจะมารับซื้อสัตว์ป่า ความกระตือรือร้นในการล่าสัตว์ของพวกชาวเขาก็ถูกปลุกขึ้นมา
หลังปีใหม่ก็จัดทีมออกล่าสัตว์ไปแล้วสองรอบ พวกเขาอยากจะอาศัยช่วงที่ว่างเว้นจากงาน และยังเป็นช่วงฤดูหนาว ล่าสัตว์ป่าให้ได้เยอะๆ

ตอนนี้สัตว์ป่ายังถือว่าเก็บรักษาง่าย วางทิ้งไว้ข้างนอกก็ไม่เน่าเสีย แต่ถ้าเข้าช่วงอากาศร้อน สัตว์ป่าเก็บไว้ได้ไม่ถึงสองวันด้วยซ้ำ แล้วจะเอาไปขายให้ลู่ไหวอันได้ยังไงล่ะ!
คุณตาเหอยืนอยู่ข้างๆ คาบกล้องยาสูบไว้ในปาก กำชับลูกชายทั้งสองคน