บทที่ 326 ช่องเขาปากพยัคฆ์

พอลู่ไหวอันเล่าเรื่องราวทั้งหมดจบ คุณตาเหอก็มีท่าทีลุกลี้ลุกลนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด!

"หลานหมายความว่า เจิ้งเหยียนบอกว่าจะเข้าป่าห้าวัน แต่วันนี้เป็นวันที่เจ็ดแล้ว ยังไม่เห็นแม้แต่เงา แถมที่บ้านก็ไม่มีคนอยู่งั้นหรือ?"

"ไม่มีเลย ผมไปดูมาแล้ว น่าจะแวะกลับไปที่บ้านรอบหนึ่งหลังจากขึ้นเขามาจากกองพลตงเฟิง จากนั้นก็ไม่ได้กลับไปอีกเลย บนแม่กุญแจยังมีฝุ่นเกาะอยู่ คงไม่ได้กลับบ้านมาหลายวันแล้วล่ะ!"

"ซี๊ด เจิ้งเหยียนไม่ใช่คนไม่รู้จักวางแผนนะ อีกอย่าง ถ้าพวกเราไปล่าสัตว์ในที่ไกลๆ จะกลับมาเมื่อไหร่มันก็ไม่แน่นอน! ทำไมเขาถึงระบุเวลาห้าวันเป๊ะๆ แบบนั้นล่ะ! หรือว่าจะติดธุระอยู่ข้างนอก?"

"ก็เพราะเขาระบุเวลาไว้เป๊ะนี่แหละ ผมถึงได้ร้อนใจ ถ้าเขาไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ แบบนั้นสิถึงจะเรียกว่าปกติ
แต่เขาระบุชัดเจนว่าห้าวัน นั่นก็หมายความว่าเป็นการล่าสัตว์ที่มีการวางแผนไว้แล้ว!
ผมกำลังคิดว่า หรือว่าเจิ้งเหยียนจะรู้ว่าในป่านี้มีที่ไหนที่มีสัตว์ป่าเยอะ แล้วสถานที่นั้นก็อยู่ห่างจากบ้านเขาประมาณสองวัน
ถ้าเป็นแบบนั้น เวลาห้าวันก็สมเหตุสมผลพอดี สี่วันใช้เดินทางไปกลับ อีกหนึ่งวันใช้ล่าสัตว์!
คุณตา คุณตาน่าจะคุ้นเคยกับภูเขาแถวนี้มากกว่า ช่วยลองนึกดูหน่อยสิ"