บทที่ 340 หินเฝ้ารอสามี

เสียงของเหอฮวาดังเข้าไปในลานบ้าน คุณยายเหอเอ่ยขึ้นอย่างร้อนรน
"ฮวาเอ๋อร์! ฮวาเอ๋อร์ใช่ไหม! ฮวาเอ๋อร์ ลูกกลับมาแล้วหรือ?"

ประตูลานบ้านเปิดอยู่แต่แรกแล้ว พอคุณยายเหอเดินออกมาก็เห็นครอบครัวของเหอฮวา น้ำตาของเธอก็กลั้นเอาไว้ไม่อยู่อีกต่อไป
ผู้ชายสามคนในบ้านออกไปกันหมดแล้ว เหลือแค่เธอพาพวกลูกสะใภ้สองคนกับหลานชายหลานสาวอยู่บ้าน ถึงแม้หลานชายจะโตพอออกไปล่าสัตว์ได้แล้ว แต่ก็ยังจัดการเรื่องพรรณนี้ไม่ไหวหรอก
มาตอนนี้พอได้เห็นหน้าลูกสาว เธอก็สุดจะกลั้นแล้วจริงๆ

เหอฮวาก้าวพรวดเข้าไปประคองผู้เป็นแม่ของตัวเอง
"แม่ เจิ้งเหยียนไปช่องเขาปากพยัคฆ์จริงๆ หรือจ๊ะ?"

คุณยายเหอปาดน้ำตา พยักหน้ารับ
"ก็น่าจะใช่แหละ ไหวอันกับพ่อของลูกพาคนตามไปแล้ว บอกว่าจะลองไปตามหาดู"

"แหม เหอฮวากลับมาแล้วหรือ? ก็นะ ว่าที่ลูกเขยของหล่อนตอนนี้เป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่รู้ มันก็สมควรจะกลับมาดูอยู่หรอก! กลัวก็แต่ว่านอกจากลูกเขยหล่อนจะเป็นตายร้ายดียังไงไม่รู้แล้ว ยังจะพาลทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วยน่ะสิ!"