บทที่ 342 ได้เจอเธอเร็วขึ้น

"ลู่ไหวอัน!" เสียงที่เจือแววสะอื้นดังเข้าหูลู่ไหวอัน พร้อมกับเจ้าของเสียงที่ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา

"อาสวิน ไม่เป็นไรแล้วนะ! ฉันกลับมาแล้ว!"

"ไหวอัน ไหวอัน นี่... แล้วเจิ้งเหยียนยัง..."

ซูเชิ่งวิ่งมาอย่างเร็ว พุ่งพรวดเข้ามาอยากจะถามประโยคนั้น แต่พอคำพูดมาถึงปาก กลับไม่กล้าถามออกไปเสียอย่างนั้น

"พี่ใหญ่เจิ้งตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้ว แค่ยังสลบไสลไม่ได้สติ เดี๋ยวพอกลับถึงบ้านตระกูลเหอ ก็พอดีให้อาสวินช่วยดูอาการให้หน่อย"