บทที่ 352 ผลไม้

คุยบ้าอะไรล่ะ! เหตุผลที่ลู่ไหวอันไม่ได้ตามเฝิงเจียงไป ก็เพราะรีบกลับบ้านต่างหากล่ะ!

เขาออกมาเพื่อกินข้าวเช้า และถือโอกาสซื้อข้าวเช้ากลับไปด้วย ซูสวินยังนอนอยู่เลย! อีกเดี๋ยวก็คงจะตื่นแล้ว ยังไงก็ต้องซื้อข้าวเช้ากลับไปให้ภรรยาด้วยสิ!

แต่ถึงลู่ไหวอันจะไม่พูด ก็ย่อมมีคนอื่นพูด คาดว่าเฝิงเจียงคงจะเล่าเรื่องของลู่ไหวอันให้ฟังหมดแล้ว ท่าทีของตู้จินถึงได้เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วขนาดนี้

พอมาอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น ตู้จินก็ยิ้มแย้มทักทายเขา ดูแล้วยังให้ความเคารพยิ่งกว่าเฝิงเจียงเสียอีก

ลู่ไหวอันหัวเราะพลางเอ่ย
"ดูนายอารมณ์ดีจังเลยนะ! เป็นยังไง วันนี้ไปซื้อผักราบรื่นดีล่ะสิ!"