บทที่ 69: อำนาจในการตีความในยุคข้อมูลข่าวสาร

"ส่วน สามปีก นั้น หมายถึงการสร้างกลไกสนับสนุนสามอย่าง"

เฉินเจี๋ยกล่าวอย่างจริงจัง:

"ปีกแรก คือ การสร้าง 'กลไกการเฝ้าระวังและการวิเคราะห์ความคิดเห็นสาธารณะบนเครือข่ายอย่างเป็นระบบ' เราต้องเฝ้าระวังการเปลี่ยนแปลงของความคิดเห็นสาธารณะทั่วทั้งเครือข่ายตลอด 24 ชั่วโมง 7 วัน เหมือนกับกรมอุตุนิยมวิทยาพยากรณ์อากาศ และทำการแจ้งเตือนล่วงหน้าและวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์สำหรับประเด็นที่อาจกลายเป็นประเด็นร้อน เพื่อให้สามารถ ค้นพบได้เร็ว รายงานได้เร็ว และจัดการได้เร็ว ดับไฟเสียตั้งแต่ต้นตอ"

"ปีกที่สอง คือ การสร้าง 'เครือข่ายแพลตฟอร์มการเผยแพร่และปฏิสัมพันธ์ข้อมูลของรัฐบาลแบบสามมิติ' เราไม่สามารถพึ่งพาช่องทางที่แข็งทื่ออย่างเว็บไซต์ของรัฐบาลอีกต่อไป แต่ต้อง เข้าไปในแพลตฟอร์มสื่อใหม่ อย่าง BBS, Weibo ที่ชาวเน็ตมารวมตัวกันอย่างจริงจัง ใช้ภาษาที่ชาวเน็ตเข้าใจ ใช้วิธีที่เป็นมิตรและเป็นมนุษย์มากขึ้น ในการเผยแพร่ข้อมูล อธิบายโยบาย และโต้ตอบกับพวกเขา หรือแม้กระทั่ง สร้างภาพลักษณ์ที่เป็นมิตร"

"สรุปคือ เราต้องทำให้ชาวเน็ตรู้สึกว่า รัฐบาลไม่ใช่หน่วยงานที่เย็นชา แต่เป็น เพื่อนที่สามารถสื่อสารและพูดคุยได้"

"ปีกที่สาม ซึ่งเป็นปีกที่สำคัญที่สุด คือ การ สร้างและบ่มเพาะทีมเจ้าหน้าที่ยุคใหม่ที่ 'เก่งกาจในการใช้เครือข่าย และกล้าที่จะปฏิสัมพันธ์กับชาวเน็ต'"

"ในอนาคต หากเจ้าหน้าที่คนใดไม่เข้าใจเครือข่าย ไม่เข้าใจความคิดเห็นสาธารณะ เขาคือ คนตาบอดทางเครือข่าย เป็น ผู้พิการทางการเมือง และไม่สามารถเป็นผู้นำได้ เราต้องกำหนดให้ ความรู้ด้านเครือข่าย เป็นตัวชี้วัดที่สำคัญในการคัดเลือก ประเมิน และฝึกอบรมเจ้าหน้าที่"

หลินหนานตง จมอยู่ในความคิด

การเฝ้าระวังความคิดเห็น, เครือข่ายแพลตฟอร์ม, ความรู้ด้านเครือข่ายของเจ้าหน้าที่...

แนวคิดและแนวปฏิบัติเหล่านี้ ซึ่งจะค่อย ๆ กลายเป็นมาตรฐานของรัฐบาลทุกระดับในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ในปี 2009 นี้ มันช่างเหมือนกับ คำเผยความลับที่มาจากอนาคต!

หลินหนานตงตบโต๊ะ:

"เราจะทำตามแนวคิดนี้! รายงานฉบับนี้ นายเป็นผู้เขียนหลัก!"

"ผมหรือครับ?" เฉินเจี๋ยแสร้งทำเป็นแปลกใจ "ผู้บริหารหลินครับ มันไม่เหมาะสมนะครับ ผมเป็นแค่เสมียน..."

"เลิกเล่นบทนี้เสียที!" หลินหนานตงขัดจังหวะเขา "ที่นี่ไม่ดูอาวุโส ดูแต่ความสามารถ ตกลงตามนี้ นายลงมือเขียนได้เต็มที่ หากเกิดปัญหาอะไร ฉันจะรับผิดชอบเอง!"

"เฉินเจี๋ย หัวข้อนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง มันเกี่ยวข้องกับ ความมั่นคงในการปกครองของพรรคในยุคข้อมูลข่าวสาร มันเกี่ยวข้องกับว่าเราจะสามารถ ชนะสงครามที่ไม่มีควันปืน ในสมรภูมิความคิดเห็นสาธารณะแห่งใหม่นี้ได้หรือไม่"

"ฉันเชื่อว่านายจะเขียนรายงานฉบับนี้ได้ดี"

เมื่อเผชิญกับความไว้วางใจของหลินหนานตง เฉินเจี๋ยก็ไม่ปฏิเสธอีกต่อไป

เขายืนขึ้นและพยักหน้าอย่างหนักแน่น:

"รับทราบครับ ผู้บริหารหลิน! รับประกันว่าจะปฏิบัติภารกิจสำเร็จ!"

ในช่วงสัปดาห์ถัดมา เฉินเจี๋ยแทบจะขังตัวเองอยู่ในสำนักงาน

เขาได้ทบทวนและกลั่นกรองวิวัฒนาการของสนามความคิดเห็นสาธารณะบนเครือข่ายในอีกสิบกว่าปีข้างหน้าในสมองของเขา กรณีศึกษาการประชาสัมพันธ์ที่ประสบความสำเร็จคลาสสิกเหล่านั้น และบทเรียนแห่งความล้มเหลวอันเจ็บปวด

เขาได้นำกรณีศึกษาที่คุ้นเคยในยุคหลัง เช่น การตลาดที่สร้างสรรค์ของ Durex, บุคลิกที่เป็นมิตรของ Palace Museum Taobao, การโต้ตอบที่ติดดินของ Jiangning Granny มาทำการ นิรนาม และผสมผสานเข้ากับข้อเสนอแนะเชิงกลยุทธ์ของรายงานอย่างชาญฉลาด

ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้วิเคราะห์อย่างลึกซึ้งถึงกรณีเชิงลบที่ก่อให้เกิด สึนามิความคิดเห็นสาธารณะ เนื่องมาจากความเย่อหยิ่ง ความเชื่องช้า และความเป็นข้าราชการ เพื่อใช้เป็นบทเรียนด้านลบ

ในที่สุด รายงานที่มีชื่อว่า 《การยึดครองจุดสูงสุดในยุคข้อมูลข่าวสาร – แนวคิดเชิงกลยุทธ์สำหรับการสร้างรูปแบบการชี้นำความคิดเห็นสาธารณะบนเครือข่ายใหม่ของประเทศเรา》 ก็ถูกเขียนขึ้นอย่างสมบูรณ์ภายใต้ปลายปากกาของเขา

เมื่อหลินหนานตงเห็นรายงานฉบับนี้ เขาก็ไม่ได้กล่าวอะไรเลย

เขาเริ่มชินกับความสามารถในการเขียนที่แข็งแกร่งของเฉินเจี๋ยแล้ว

รายงานถูกส่งไปยังโต๊ะของ โจวไห่ อย่างรวดเร็ว

โจวไห่อ่านเพียงรอบเดียว ก็รีบหยิบโทรศัพท์สีแดงบนโต๊ะขึ้นมาโทรหา ฉินเจิ้นหยาง ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยทันที:

"ท่านผู้อำนวยการครับ ผมเพิ่งเห็นรายงานเกี่ยวกับความคิดเห็นสาธารณะบนเครือข่ายฉบับหนึ่ง ผมคิดว่า ท่านจำเป็นต้องดูด้วยตนเองครับ"

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เสี่ยวหวัง เลขานุการของฉินเจิ้นหยาง ก็เดินทางมาถึงสำนักบูรณาการด้วยตนเองเพื่อรับรายงานฉบับนั้นไป

อีกครึ่งชั่วโมงต่อมา โทรศัพท์สีแดงบนโต๊ะของโจวไห่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ปลายสายคือเสียงที่สงบราวกับบ่อน้ำโบราณของฉินเจิ้นหยาง:

"สหายโจวไห่ นายรีบมาที่ห้องทำงานของฉันทันที และ พาผู้เขียนรายงานฉบับนี้มาด้วย"

เมื่อโจวไห่พาเฉินเจี๋ยเดินเข้าไปในห้องทำงานของผู้อำนวยการ เขาก็เห็นฉินเจิ้นหยางยืนอยู่ริมหน้าต่าง ถือรายงานฉบับนั้นอยู่ในมือ และยืนนิ่งอยู่เป็นเวลานานโดยไม่พูดอะไร

"ท่านผู้อำนวยการครับ" โจวไห่กล่าวอย่างเคารพ

ฉินเจิ้นหยางค่อย ๆ หันกลับมา สายตาของเขามองข้ามโจวไห่ และจับจ้องไปที่เฉินเจี๋ยโดยตรง:

"รายงานฉบับนี้ นายเป็นคนเขียน?"

เฉินเจี๋ยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ยืนตัวตรงและตอบด้วยน้ำเสียงทุ้ม:

"รายงานท่านผู้อำนวยการครับ ผมได้ดำเนินการภายใต้การชี้แนะของท่านผู้อำนวยการโจวและผู้บริหารหลินครับ"

เขายังคงไม่รับความดีความชอบไว้คนเดียว แต่ให้ความสำคัญกับผู้นำและส่วนรวมไว้ก่อนตนเอง

ฉินเจิ้นหยางไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่จ้องมองเขาอย่างเงียบ ๆ

เป็นเวลานาน ฉินเจิ้นหยางก็ค่อย ๆ เปิดปาก เขาไม่ได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับรายงานโดยตรง แต่ถามคำถามที่ดูเหมือนไม่เกี่ยวข้องกัน:

"สหายเฉินเจี๋ย ผมถามนายหน่อยว่า ในยุคข้อมูลข่าวสาร พรรคของเรากำลังเผชิญกับอันตรายที่ใหญ่ที่สุดคืออะไร?"

เมื่อคำถามนี้ถูกถามออกมา แม้แต่โจวไห่ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ยังตกตะลึง

สมองของเฉินเจี๋ยทำงานอย่างรวดเร็ว

คือการทุจริต? ระบบราชการ? การแตกแยกจากมวลชน?

คำตอบเหล่านี้ถูกต้อง แต่เป็นเพียงผิวเผิน ไม่ลึกซึ้งพอ และไม่สอดคล้องกับหัวข้อ "ยุคข้อมูลข่าวสาร"

สิ่งที่ฉินเจิ้นหยางต้องการฟัง ไม่ใช่คำตอบเหล่านี้อย่างแน่นอน

เฉินเจี๋ยสูดหายใจเข้าลึก ๆ จ้องมองฉินเจิ้นหยางอย่างแน่วแน่ และกล่าวทีละคำ:

"รายงานท่านผู้อำนวยการครับ ผมคิดว่า ในยุคข้อมูลข่าวสาร อันตรายที่ใหญ่ที่สุดของพรรคเราคือ 'การสูญเสียอำนาจในการตีความ' ครับ"

"การสูญเสียอำนาจในการตีความ?" ฉินเจิ้นหยางครุ่นคิด

"ใช่ครับ" เฉินเจี๋ยกล่าวต่อ "เหตุผลที่พรรคเราสามารถพัฒนาจากกลุ่มเล็ก ๆ ที่มีเพียงไม่กี่สิบคน มาเป็นพรรคที่ปกครองประชากรนับพันล้านคนในวันนี้ ไม่ได้พึ่งพาแค่ กระบอกปืน แต่ยังพึ่งพา ปลายปากกา ด้วย"

"ตั้งแต่ 《ว่าด้วยสงครามยืดเยื้อ》 ในยุคสงครามปฏิวัติ ไปจนถึง 《ว่าด้วยสิบความสัมพันธ์ที่สำคัญ》 ในยุคการก่อสร้าง และไปจนถึงหลักการที่ว่า 'การปฏิบัติเท่านั้นคือมาตรฐานเดียวในการตรวจสอบความจริง' ในยุคปฏิรูปและเปิดประเทศ พรรคได้ยึดมั่นใน อำนาจในการกำหนดและตีความ ยุคสมัยและโลกอย่างมั่นคงในทุกช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญ"

"เราบอกประชาชนว่า เรามาจากไหน เราจะไปที่ไหน ทำไมเราต้องทำเช่นนี้ เรากำลังเผชิญกับความยากลำบากอะไร และเรามีข้อดีอะไรบ้าง"

"การระดมทางความคิดและการติดอาวุธทางทฤษฎีที่ทรงพลังนี้คือ อาวุธพื้นฐานที่สุด ของเราในการเอาชนะศัตรูทั้งหมด"

"แต่ในยุคอินเทอร์เน็ตที่ข้อมูลท่วมท้นในวันนี้ พรรคกำลังเผชิญกับความท้าทายที่ไม่เคยมีมาก่อน"

"กระแสความคิดต่าง ๆ ทั้งจากตะวันตก, ลัทธิสัจนิยมทางประวัติศาสตร์, ลัทธิปัจเจกชนสุดโต่ง กำลังโจมตีคุณค่าหลักของสังคม, บ่อนทำลายการเล่าเรื่องทางประวัติศาสตร์ของพรรค และแย่งชิงความคิดของคนรุ่นใหม่ผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตด้วยวิธีที่ไม่เคยมีมาก่อน"

"หากเราไม่สามารถสร้าง ชุดวาทกรรมใหม่ ที่เป็นของเราเอง สามารถยอมรับและถูกรับรองโดยชาวเน็ตส่วนใหญ่ได้ ในสนามรบความคิดเห็นสาธารณะที่ไม่มีควันปืนนี้ หากเราไม่สามารถใช้ภาษาที่สดใหม่ มีชีวิตชีวา และน่าเชื่อถือมากขึ้น ในการเล่าเรื่องราวของจีนให้ดี อธิบายเส้นทาง ทฤษฎี และระบบของเรา..."

"เราก็อาจจะ สูญเสียเสียงของเรา ท่ามกลางความวุ่นวาย และ สูญเสียความไว้วางใจของประชาชน ท่ามกลางข้อกังขา"

"และพรรคการเมืองที่สูญเสียความไว้วางใจของประชาชนและการยอมรับทางความคิด แม้จะมีอำนาจทางเศรษฐกิจและกำลังทางทหารที่แข็งแกร่งเพียงใด สุดท้ายก็จะ ล่มสลายลง เหมือนกับสหภาพโซเวียต"

"ดังนั้น วัตถุประสงค์พื้นฐานของการบริหารจัดการความคิดเห็นสาธารณะบนเครือข่ายที่เรากำลังพูดถึงในวันนี้ ไม่ใช่เพื่อควบคุมข้อมูล หรือลบข้อมูลเชิงลบ แต่เพื่อ..."

เฉินเจี๋ยหยุดชั่วครู่และเน้นเสียง:

"แย่งชิงและรวมอำนาจนำทางความคิดและอำนาจในการตีความวาทกรรมของพรรคในยุคข้อมูลข่าวสารให้มั่นคง!"