บทที่ 79: นายกเทศมนตรีรักษาการของเมืองระดับร้อยอันดับแรก

ฉินเจิ้นหยาง มองไปที่ เว่ยเซี่ยงหมิ่นและกล่าวอย่างช้า ๆ ว่า:

"ผมกำลังคิดอยู่ว่า เป็นไปได้ไหมที่จะหาโอกาสให้ เฉินเจี๋ยลงไป ฝึกฝนในระดับรากหญ้า เพื่อนำเอาทฤษฎีที่ล้ำสมัยในสมองของเขา ไปผ่านการหลอมรวมและทดสอบในเตาหลอมแห่งการปฏิบัติจริง"

"ลงไปรากหญ้า?" เว่ยเซี่ยงหมิ่นเลิกคิ้วขึ้นทันที และขมวดคิ้ว "สหายเจิ้นหยาง ความคิดของท่านดี แต่ว่า มันจะเร็วเกินไปหรือไม่? เขาเพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่ง และนับอย่างเต็มที่ เขาก็ทำงานในศูนย์วิจัยไม่ถึงสองปี แถมยังอายุน้อยเกินไป ปีนี้เขาเพิ่งจะยี่สิบห้าปีเองไม่ใช่หรือ?"

"คนหนุ่มสาวอายุยี่สิบห้าปี เมื่อถูกส่งลงไปยังระดับรากหญ้า จะทำอะไรได้บ้าง? จะสามารถ สร้างความน่าเชื่อถือ ได้หรือไม่? การทำเช่นนั้นจะไม่เป็นการ เร่งรัดการเติบโต และทำลายเขาไปเสียเปล่าหรือ?"

ความกังวลของเว่ยเซี่ยงหมิ่นนั้นเป็นเรื่องจริง และเป็นความกังวลที่พบบ่อยที่สุดในการบ่มเพาะเจ้าหน้าที่หนุ่มสาวในระบบราชการ

แต่ฉินเจิ้นหยางกลับส่ายหน้า สายตาของเขามองลอดหน้าต่างไปยังท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไป:

"สหายเซี่ยงหมิ่น ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว เราไม่สามารถใช้วิธีเก่า ๆ ที่เป็นไปตามขั้นตอนและอาวุโส เพื่อบ่มเพาะบุคลากรที่เหมาะสมกับอนาคตได้อีกต่อไป"

"ตอนนี้เป็นยุคสมัยไหน? ยุคข้อมูลข่าวสาร ยุคโลกาภิวัตน์"

"เทคโนโลยีใหม่ ๆ ผุดขึ้นมาไม่หยุด ความขัดแย้งใหม่ ปัญหาใหม่ ความท้าทายใหม่ ๆ เกิดขึ้นด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน"

"ประสบการณ์ที่ล้ำสมัยในวันนี้ พรุ่งนี้อาจกลายเป็นแบบอย่างที่ล้าหลัง การเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วนี้เรียกร้องให้เจ้าหน้าที่ของเรา โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่หนุ่มสาว ต้องมี ความสามารถในการเรียนรู้ การปรับตัว และการสร้างสรรค์ที่เหนือกว่า"

ฉินเจิ้นหยางหันกลับมา มองเว่ยเซี่ยงหมิ่นด้วยสายตาที่เฉียบคม:

"ความสามารถเช่นนี้ ไม่สามารถบ่มเพาะได้ในหน่วยงานราชการ มันสามารถฝึกฝนได้อย่างแท้จริง ในแนวหน้าของระดับรากหญ้า ในคลื่นยักษ์ของการจัดการความขัดแย้งที่ซับซ้อนและเหตุการณ์ฉุกเฉินต่าง ๆ เท่านั้น"

"ข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเฉินเจี๋ยคืออะไร? คือความหนุ่มแน่น ความหนุ่มแน่นหมายถึง ความยืดหยุ่นสูง"

"เราต้องฉวยโอกาสในขณะที่ความคิดของเขายังไม่แข็งตัว ยังไม่ถูกจำกัดด้วยกรอบของหน่วยงาน ให้เขาลงไปรากหญ้า ไป สัมผัสกับพื้นดิน ไป เผชิญหน้ากับความยากลำบาก ไป ลองผิดลองถูก"

"ให้เขาไปดูด้วยตาตัวเองว่า รูปลักษณ์ที่แท้จริงที่สุดของประเทศเราคืออะไร ฟังเสียงที่แท้จริงที่สุดของประชาชน และให้ความคิดที่ยิ่งใหญ่ในสมองของเขา ไปปะทะกับ เรื่องราวการหาเลี้ยงชีพและปัญหาในชีวิตประจำวัน ที่เฉพาะเจาะจงที่สุด"

"ผมเชื่อว่า การให้เขาไปฝึกฝนในระดับรากหญ้าสักสองปี เมื่อเขากลับมา สิ่งที่เขาจะนำมาให้เรา จะไม่ใช่เพียงแค่รายงานการสำรวจ แต่เป็น ภูมิปัญญาในการบริหารประเทศ ที่เป็นของจีนอย่างแท้จริง ที่ได้เชื่อมโยงทฤษฎีกับการปฏิบัติ ส่วนกลางกับมวลชนเข้าไว้ด้วยกันอย่างสมบูรณ์"

นี่คือเป้าหมายที่แท้จริงของฉินเจิ้นหยาง

แทนที่จะบอกว่าเป็นการลงไปฝึกฝนในระดับรากหญ้า สู้บอกว่าเป็นการให้เฉินเจี๋ย ลงไปสำรวจในระดับรากหญ้า เสียดีกว่า

แต่การสำรวจเช่นนี้ต้องไม่เป็นการไปดูงานแบบผิวเผิน แต่ต้องมอบ ความเป็นอิสระที่มากขึ้น หรือก็คือ อำนาจ ให้เขา เพื่อให้เฉินเจี๋ยสามารถแสดงความสามารถในเชิงรุกได้อย่างเต็มที่

เว่ยเซี่ยงหมิ่นพยักหน้าอย่างเห็นด้วย:

"ท่านพูดถูก พรรคของเราจะต้องยึดอำนาจนำทางความคิดในยุคข้อมูลข่าวสารอย่างมั่นคง ก็ต้องบ่มเพาะเจ้าหน้าที่หนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งที่ เข้าใจทั้งทฤษฎีและมวลชน สามารถ เชื่อมต่อกับเบื้องบนและลงถึงรากหญ้า ได้ ให้พวกเขาใช้ภาษาที่ประชาชนเข้าใจ เพื่อเล่าเรื่องราวของเราให้ดี"

เขาหยุดเล็กน้อยและครุ่นคิด:

"ฉันเห็นด้วยกับความคิดของท่าน แต่ การจัดเตรียมที่เป็นรูปธรรม ท่านวางแผนไว้อย่างไร? เตรียมจะส่งเขาไปที่ไหน?"

นี่คือคำถามที่สำคัญที่สุด

ก้าวแรกของการลงไปในระดับที่ต่ำกว่าของเจ้าหน้าที่หนุ่มสาวที่มีอนาคตที่สดใส จะกำหนดความสูงของการเติบโตและเส้นทางการพัฒนาของเขาในอนาคตโดยตรง

ฉินเจิ้นหยางยิ้ม ไม่ได้ตอบโดยตรง แต่ถามกลับว่า:

"ท่านผู้อำนวยการเว่ย ท่านคิดว่าลักษณะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคนหนุ่มสาวอย่างเฉินเจี๋ยคืออะไร?"

เว่ยเซี่ยงหมิ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวว่า:

"ฉลาด มีภาพรวมที่ยิ่งใหญ่ ความคิด... ใหม่มาก หรืออาจจะกล่าวได้ว่า ล้ำสมัยมาก"

"ใช่แล้ว คือความใหม่ ความล้ำสมัยนี่แหละ" ฉินเจิ้นหยางหัวเราะ "ดังนั้นจึง ไม่สามารถส่งเขาไปยังสถานที่ที่สงบและซบเซา ได้ นั่นจะบั่นทอนความเฉลียวฉลาดและความกระตือรือร้นของเขา"

"เราควรส่งเขาไปยังสถานที่ที่ เต็มไปด้วยสิ่งใหม่ ๆ เต็มไปด้วยความกล้าหาญและพลัง เหมือนกับตัวเขา"

"ให้เขาไปที่แนวหน้าของการปฏิรูปและเปิดประเทศ ไปยังสถานที่ที่มีความขัดแย้งระหว่างเก่าและใหม่รุนแรงที่สุด ให้ความคิดที่ล้ำสมัยที่สุดในสมองของเขา ไปผสานกับการปฏิบัติที่ล้ำสมัยที่สุด เพื่อ ค้นหาและสะสมประสบการณ์ตรงที่สดใหม่ที่สุด สำหรับการพัฒนาและการบริหารประเทศของเราในอนาคต"

เว่ยเซี่ยงหมิ่นเข้าใจความตั้งใจของฉินเจิ้นหยางในทันที แต่ในใจของเขายังมีข้อสงสัย:

"ฉันเข้าใจแนวคิดของท่าน แต่ยิ่งเป็นสถานที่ที่ล้ำสมัย สถานการณ์ก็จะยิ่งซับซ้อน และน้ำก็จะยิ่งลึก"

"เราไม่สามารถให้ชายหนุ่มอายุยี่สิบห้าปีไปเป็นผู้ว่าการอำเภอได้หรอก? ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาจะสามารถรับผิดชอบได้หรือไม่ เพียงแค่บรรดาผู้อำนวยการและนายกเทศมนตรีที่อายุมากกว่าพ่อของเขา พวกเขาจะยอมให้เขาบัญชาการได้หรือ?"

"เกรงว่าเขาจะ จัดประชุมไม่ได้ด้วยซ้ำ นี่ไม่ใช่การฝึกฝน แต่เป็นการ ยกย่องให้เสียคน เป็นการวางเขาบนเตาไฟ ซึ่งอาจจะไม่ใช่เรื่องดีสำหรับการพัฒนาส่วนตัวของเขา"

"ไปเป็นผู้ว่าการอำเภอแน่นอนว่าไม่เหมาะสม" ฉินเจิ้นหยางพยักหน้า เห็นด้วยกับความคิดเห็นของเว่ยเซี่ยงหมิ่น

เว่ยเซี่ยงหมิ่นมองฉินเจิ้นหยาง แต่ไม่สามารถคาดเดาความคิดของเขาได้ จึงกล่าวต่อว่า:

"ส่วนการไปเป็นนายกเทศมนตรีตำบล หรือหมู่บ้าน? นั่นก็เป็นการใช้คนผิดประเภทเกินไป จะมีปัญหาทางเศรษฐกิจและสังคมที่ซับซ้อนมากแค่ไหน?"

"ให้เขาไปไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างเพื่อนบ้าน? นั่นเป็นการ สิ้นเปลืองพรสวรรค์ ของเขาอย่างสิ้นเชิง และเวทีก็เล็กเกินไป ไม่สามารถสร้างผลงานที่โดดเด่นอะไรได้เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการสร้างประสบการณ์การบริหารที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ทั่วไป"

ดูเหมือนว่านี่จะเป็น โจทย์ที่แก้ไม่ตก

เวทีใหญ่เกินไป คนหนุ่มสาวกดดันไม่ไหว

เวทีเล็กเกินไป ก็เป็นการเสียของ

ในขณะที่เว่ยเซี่ยงหมิ่นรู้สึกว่าเรื่องนี้เริ่มจะจัดการได้ยาก ฉินเจิ้นหยาง ก็ค่อย ๆ ยกถ้วยชาขึ้นมา เป่าไอร้อนเหนือถ้วย จากนั้นก็กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนสบาย ๆ ว่า:

"ท่านผู้อำนวยการเว่ย ท่านคิดว่าจะเป็นอย่างไร ถ้าเราให้เขาไปเป็น นายกเทศมนตรีรักษาการของเมืองระดับร้อยอันดับแรกในแถบชายฝั่งทะเล?"

"เมืองระดับร้อยอันดับแรก?"

เว่ยเซี่ยงหมิ่นตกตะลึง ก่อนจะเข้าใจในทันที:

"ใช่แล้ว! ทำไมฉันถึงไม่คิดว่ายังมีสถานที่แบบนี้!"

เมืองระดับร้อยอันดับแรก!

นี่เป็น ทางออกที่เหมาะสมอย่างยิ่ง จริง ๆ!

ในแง่ของระดับการบริหาร มันเป็นเพียง ระดับตำบล/เมือง การให้ชายหนุ่มอายุยี่สิบห้าปีไปเป็นนายกเทศมนตรีรักษาการจึงไม่ถือว่ายอมรับไม่ได้โดยสิ้นเชิง อย่างน้อยก็ สมเหตุสมผลในเชิงขั้นตอน

และเป็น นายกเทศมนตรีรักษาการ ไม่ใช่ นายกเทศมนตรีอย่างเป็นทางการ

นั่นหมายถึงการมอบ อำนาจของนายกเทศมนตรี ให้เขา แต่ ไม่ได้มอบระดับตำแหน่ง (ระดับกอง) ให้เขา

มอบอำนาจให้เพราะมีความสามารถสูง

ไม่มอบระดับตำแหน่งให้เพราะยังเยาว์วัย

เดิมทีตำแหน่งนายกเทศมนตรีรักษาการเช่นนี้ จะต้องให้เลขาธิการพรรคประจำเมือง/ตำบลระดับสูงกว่าควบตำแหน่ง ไม่สามารถให้ระดับที่ต่ำกว่า (รองกอง) ควบได้ แต่มี ข้อยกเว้น ในกรณีของการเลื่อนตำแหน่งและการโยกย้าย

เฉินเจี๋ยอยู่ในข่ายนี้

นอกจากนี้ การจัดเตรียมนี้ สำหรับข้าราชการหลายคน ถือเป็นเรื่องที่ กินแรงและไม่ได้ดี

อำนาจที่มากขึ้น หมายถึงความรับผิดชอบและความกดดันที่มากขึ้น

ไม่มีระดับตำแหน่งที่สูงขึ้น หมายถึงการรับผิดชอบและความกดดันที่มากขึ้น แต่สวัสดิการไม่ได้เพิ่มขึ้น

แต่สำหรับคนเช่นเฉินเจี๋ยที่ต้องการก้าวไปให้สูงและไกลกว่า การฝึกฝนที่ไม่ธรรมดาเช่นนี้คือสิ่งที่จำเป็น

และในแง่ของขนาดเศรษฐกิจและอิทธิพลทางสังคม เมืองระดับร้อยอันดับแรกในพื้นที่ชายฝั่งทะเล ที่ติดอันดับต้น ๆ มี GDP รายได้ทางการคลัง และจำนวนประชากรต่างถิ่น ใหญ่โตกว่า อำเภอธรรมดาหลายแห่งในพื้นที่ภายในประเทศเสียอีก!

ตราบใดที่เฉินเจี๋ยสามารถสร้างผลงานที่โดดเด่นและน่าประทับใจบนเวทีเช่นนี้ได้ การได้รับการ เลื่อนตำแหน่งแบบพิเศษ เป็นรองอธิบดีก็จะสมเหตุสมผลในทันที