บทที่ 104 พวกเขามีความลับร่วมกัน

เมื่อเห็นสีหน้าประจบประแจงของเจียงเถียนเถียนเป็นครั้งแรก ซ่งเฉินก็อดระแวงไม่ได้ “ไหนลองว่ามาซิ”

ถ้าเรื่องยากเกินไปก็อย่าหวังเลย ช่วยไม่ได้จริงๆ

“โธ่... พี่เฉินอย่ามองหนูแบบนั้นสิคะ หนูแค่อยากให้พี่ช่วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เอง สำหรับพี่มันง่ายนิดเดียว” เจียงเถียนเถียนกะพริบตาปริบๆ ออดอ้อน

ซ่งเฉินยังคงกึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อ “ตกลงเรื่องอะไร?”

“คือว่า... หนูอยากให้พี่ช่วยซื้อ ‘ขนมปังแผ่นเล็ก’ (เสี่ยวเมี่ยนเปา) ให้หน่อยค่ะ” เจียงเถียนเถียนพูดเร็วปรื๋อ หน้าแดงแปร๊ด