บทที่ 106 ติดรถไปด้วยคน

ซ่งเฉินกระตุกยิ้มมุมปาก มองชายวัยกลางคนแล้วเฉลยคำตอบ “เพราะว่า... เขาไม่เคยแส่เรื่องชาวบ้านยังไงล่ะครับ”

ชายวัยกลางคนยืนอึ้งไปครู่ใหญ่ กว่าสมองจะประมวลผลได้ว่าซ่งเฉินกำลังด่าตนอยู่ หน้าก็แดงก่ำ อ้าปากพะงาบๆ เถียงไม่ออกสักคำ

จะว่าซ่งเฉินพูดผิดก็ไม่ได้... ก็เขาดันไปยุ่งเรื่องชาวบ้านจริงๆ นี่นา

พอคิดได้ดังนั้น เขาก็สะบัดหน้าหนีกลับไปนั่งที่เดิมด้วยความโมโห เลิกสนใจเรื่องทางนี้ทันที

ส่วนผู้โดยสารคนอื่นๆ ต่างทำหน้าเหมือนกลืนแมลงวัน นึกว่าจะได้เคล็ดลับอายุยืนไปบอกลูกบอกหลาน ที่ไหนได้... เกือบโดนด่าฟรีซะงั้น ซวยชะมัด!