บทที่ 108 เหมือนกำลังแกล้งให้ซ่งเฉินลำบากใจ

ผ่านไปอีกสองวัน ซ่งเฉินก็แวะไปหาคุณปู่จางเพื่อรับเหล้าโสมที่ดองไว้

คุณปู่จางเดินเข้าไปอุ้มไหเหล้าออกมาจากในห้อง “รอหมักต่ออีกสักเดือนก็เริ่มดื่มได้แล้วนะ ดื่มแค่วันละจอกเล็กๆ ก็พอ”

ด้วยความกลัวว่าซ่งเฉินจะไม่เข้าใจปริมาณที่เหมาะสม แกเลยทำมือทำไม้เปรียบเทียบขนาดแก้วให้ดูเป็นพิเศษ

“ได้ครับ ขอบคุณครับปู่จาง” ซ่งเฉินพยักหน้ารับทราบ

คุณปู่จางโบกมืออย่างสบายอารมณ์ “เกรงใจอะไรกัน ฉันไม่ได้ทำให้ฟรีๆ สักหน่อย... เอ่อ ว่าแต่เสี่ยวซ่ง ปู่มีเรื่องอยากจะรบกวนเธอสักหน่อย ไม่รู้ว่าจะสะดวกไหม...”