บทที่ 109 เหล้าแส้กวาง

“ไอ้ลูกเวร พูดจาหมาๆ แบบนี้ได้ยังไง เสี่ยวซ่งไม่ใช่คนเหลวไหล จะเอาเรื่องแบบนี้มาหลอกแกทำซากอะไรฮะ!” คุณปู่จางตบกบาลลูกชายคนโตดัง ป้าบ!

จางเจี้ยนอันโดนตบจนหัวทิ่มหน้าแทบกระแทกโต๊ะ เขาเงยหน้าขึ้นมาโอดครวญด้วยความน้อยใจ “พ่อ! ต่อหน้าแขกพ่อไว้หน้าผมหน่อยไม่ได้เหรอครับ”

“หน้าไหน? หน้าอะไร? ข้าเป็นพ่อเอ็ง สั่งสอนลูกมันเป็นเรื่องถูกต้องตามกฎสวรรค์อยู่แล้ว! เลิกพล่ามไร้สาระได้แล้ว ถ้าอยากให้เสี่ยวซ่งช่วยก็รีบควักเงินมา!”

คุณปู่จางไม่เคยสงสัยในศักยภาพของซ่งเฉินเลยแม้แต่น้อย ก็ตาแก่ฉินเป็นคนแนะนำมาเอง รับรองว่าไม่ใช่พวกดีแต่ปากแน่ๆ

อีกอย่าง กองทัพอาหารกระป๋องที่กองอยู่ตรงนั้นมันของปลอมหรือไง? มีแต่ลูกชายตาถั่วของเขานี่แหละที่กล้าไปสงสัยเสี่ยวซ่ง