บทที่ 112 ยายแก่ตระกูลชิว

โรงเรียนประถมของชิวเจียเหนียนเลิกเรียนตอน 16:30 น. ดังนั้นประมาณสี่โมงเย็น ซ่งเฉินก็เตรียมตัวออกไปรับหลาน

นับตั้งแต่ซ่งเจินได้งานทำ หน้าที่รับส่งหลานๆ ก็ตกเป็นของซ่งหย่งคังและจางเยี่ยนชุน วันนี้เมื่อลูกชายอาสาไปแทน สองตายายก็ยิ้มร่าด้วยความสบายใจ

“เยว่เยว่มานี่เร็ว อยากไปรับพี่ชายกับน้าไหม?” ซ่งเฉินกวักมือเรียกหลานสาวตัวน้อยที่กำลังง่วนอยู่กับการเปลี่ยนชุดตุ๊กตา

“ไปค่า!” ชิวเจียเยว่วางตุ๊กตาลง แล้ววิ่ง ตึกตึกตึก เข้ามาหา

วิ่งไปได้ครึ่งทางก็นึกอะไรขึ้นได้ วิ่งกลับไปหยิบรถบังคับบนโต๊ะ แล้วพูดเสียงเจื้อยแจ้ว “เอาของเล่นไปให้พี่ชายด้วย”