บทที่ 177 แผนเอาอกเอาใจ

คุณตาลั่วกับลูกเขย (หร่วนเหยียน) มองตากันด้วยความจนใจ ต่างฝ่ายต่างเห็นความสิ้นหวังในแววตาของอีกฝ่าย

ช่วยไม่ได้... ก็ในบ้านนี้พวกเขามีสถานะเป็น ‘ชนชั้นล่างสุด’ นี่นา ต่อให้มีความเห็นแย้งแค่ไหนก็ไม่กล้าหือ

“เออ! ก็ได้! ไม่ยุ่งก็ไม่ยุ่ง! แต่ถ้าไอ้หนุ่มนั่นกล้ารังแกหลานรักของฉัน ฉันจะสั่งคนไปหักขามันซะ!” คุณตาลั่วเป่าหนวดกระดิกเคราขู่ฟ่อ

หร่วนเหยียนยิ้มเจื่อนๆ... ประโยคนี้มันคุ้นหูจังแฮะ

อ๋อ! นึกออกแล้ว เมื่อ 30 ปีก่อน พ่อตาเขาก็เคยพูดประโยคเดียวกันนี้ใส่หน้าเขาเปี๊ยบ!