บทที่ 178 เจอตัวประหลาดเข้าให้แล้ว

“สหายเจียง คุณเข้าใจอะไรผมผิดหรือเปล่าครับ? ผมก็แค่หวังดีอยากจะช่วยคุณเท่านั้นเอง ไม่ได้มีเจตนาร้ายจริงๆ นะ” เฉากังตีหน้าเศร้า แววตาฉายแววตัดพ้อและน้อยใจราวกับผู้บริสุทธิ์ที่ถูกใส่ร้าย

เจียงเถียนเถียนรู้สึกคลื่นไส้จนแทบอาเจียน จะมาเล่นละครบทพระเอกผู้แสนดีให้ใครดูมิทราบ? คิดว่าฉันเป็นเด็กสาวใสซื่อไม่ทันโลก ดูไม่ออกหรือไงว่าใครชอบจริงหรือแค่แกล้งทำ?

เธอตีหน้านิ่ง ตวาดกลับเสียงแข็ง “ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากนาย และฉันก็ปฏิเสธไปชัดเจนแล้วด้วย นายฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง?”

“เอาเป็นว่าฉันไม่สนหรอกนะว่านายมีจุดประสงค์อะไร แต่ถ้ายังกล้ามาทำตัวน่ารังเกียจใส่ฉันอีก อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจก็แล้วกัน”

เป็นครั้งแรกที่โดนผู้หญิงแสดงท่าทีรังเกียจเดียดฉันท์ใส่ขนาดนี้ ประกายตาอำมหิตพาดผ่านดวงตาของเฉากังที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผมหน้าม้า