บทที่ 179 อันธพาลประจำหมู่บ้าน

“งั้นก็รีบล้างเข้าล่ะ ล้างเสร็จแล้วฉันมีเรื่องจะคุยด้วย” เจียงเถียนเถียนยืนกอดอก สั่งเสียงเรียบ

เฉากังยิ้มรับหน้าบาน แต่ในใจก่นด่าไม่หยุด

แน่นอนว่าเขาไม่ได้อยากช่วยเจียงเถียนเถียนล้างจานจริงๆ เกิดมาเป็นลูกผู้ชายอกสามศอก ต่อให้ที่บ้านพ่อแม่ไม่รัก แต่เขาก็ไม่เคยต้องมาทำงานก้นครัวแบบนี้ อย่างมากก็แค่ได้ของกินของใช้น้อยกว่าพี่น้องคนอื่น

พอมาอยู่ที่บ้านพักยุวปัญญาชน หน้าที่ทำอาหารล้างจานก็เป็นของพวกผู้หญิง พวกผู้ชายอย่างเขามีหน้าที่แค่ไปหาบน้ำเก็บฟืน

เขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่ไม่รู้กาลเทศะเท่าเจียงเถียนเถียนมาก่อน กล้าดียังไงมาใช้ให้ผู้ชายอย่างเขาช่วยล้างจานหน้าตาเฉย