บทที่ 230 แอบฟังจนโดนจับได้

ซ่งเฉินกำลังจะฉวยโอกาสตอนที่คนห้องข้างๆ ยังไม่รู้ตัว วาร์ปหนีกลับโลกปัจจุบัน แต่หูเจ้ากรรมดันไปได้ยินคำว่า ‘พวกยุ่น’ เข้าเสียก่อน

“พี่หู... งานนี้จะรอดแน่เหรอ? ถ้าโดนจับได้ขึ้นมาจะทำยังไง?”

“กลัวอะไรวะ? จบงานนี้เราก็หนีไปเสวยสุขที่ มณฑล W แล้ว กูทนใช้ชีวิตจนกรอบแบบนี้มานานพอแล้ว มีเงินแต่หาซื้อของดีๆ กินไม่ได้ กูเบื่อ!” หูเซิงเกิน หรี่ตาลง พ่นควันบุหรี่ออกมาอย่างช้าๆ

“แต่ว่า...” จางหยงชี่ ถูมือไปมาด้วยความลังเล

หูเซิงเกินถลึงตาใส่ ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้เท้าขยี้ “มึงอย่ามาทำตัวตุ๊ดตู่ตอนนี้ได้ไหมวะ! มีอะไรก็พูดมาตรงๆ!”