บทที่ 231 ไม่มีเงิน ให้ได้แต่ชีวิต!

จางหยงชี่ เป็นคนใช้แรงงานมาทั้งชีวิต มัดกล้ามเนื้อจึงแน่นปึ้ก แข็งแกร่งกว่าคนเข้ายิมเป็นครั้งคราวอย่างซ่งเฉินหลายขุม

ขาโต๊ะไม้แหวกอากาศฟาดลงมาด้วยแรงมหาศาล มีดสั้นในมือซ่งเฉินไม่มีทางรับแรงปะทะนั้นได้โดยตรง

ขณะที่จางหยงชี่กระหยิ่มยิ้มย่องคิดว่าชนะแน่ จู่ๆ ไอ้หน้าอ่อนตรงหน้าก็... หายวับไปกับตา!

เพียงพริบตาเดียว ซ่งเฉินก็มาโผล่ทางซ้ายมือของเขา พร้อมกับความเจ็บปวดแล่นปราดที่แขนข้างซ้าย

เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดเปื้อนกำแพง จางหยงชี่เบิกตากว้างจนแทบถลน ไม่ใช่เพราะเจ็บ แต่เพราะช็อกสุดขีด