บทที่ 296 รวยเงียบๆ กินเรียบคนเดียว

วันรุ่งขึ้น

ซ่งเฉินขับรถตามที่อยู่ที่ได้รับมา จนถึงหน้าหมู่บ้านวิลล่าหรูแห่งหนึ่ง

รปภ. เห็นรถป้ายทะเบียนแปลกตา ก็รีบเดินเข้ามาสอบถาม “สวัสดีครับคุณผู้ชาย ไม่ทราบว่ามาพบท่านไหนครับ?”

ซ่งเฉินเท้าแขนกับขอบหน้าต่างรถ “อาจารย์ซุนหยวนหมิงพักอยู่ที่นี่ใช่ไหมครับ? ผมนัดกับแกไว้ว่าจะเข้ามาเยี่ยม”

รปภ. ร้องอ๋อทันที ยิ้มกว้างอย่างเป็นมิตร “อ๋อ! คุณซ่งใช่ไหมครับ?”