บทที่ 416 ต่อราคาสำเร็จ

“สองพันหยวน” เจียงเถียนเถียนบอกตัวเลขออกมาหน้าตาเฉย

ถานต้าหย่งที่นั่งเงียบๆ มองทั้งสองคนคุยกันอยู่ข้างๆ ถึงกับเบิกตากว้างมองเธอทันที ในใจแอบบ่นอุบอิบ: ต่อราคากันโหดแบบนี้ก็ได้เหรอ? จะไม่โดนตีเอาหรือไงเนี่ย?

เขาเหลือบมองซุนเหมิงที่นั่งอยู่ตรงข้ามด้วยความหวาดหวั่น พลางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แม้จะมีเสื้อผ้าปกปิด แต่เขาก็เหมือนจะมองเห็นมัดกล้ามที่ปูดโปนบนแขนของอีกฝ่าย หมัดใหญ่เท่ากระสอบทรายนั่นถ้าทุบลงมา เขาคงทนรับได้ไม่กี่หมัด ไม่ต้องพูดถึงเจียงเถียนเถียนที่ตัวผอมแห้งแรงน้อยเลย ซุนเหมิงหมัดเดียวคงทุบตายได้ทีละสองคน

แต่สิ่งที่ทำให้ถานต้าหย่งคาดไม่ถึงคือ ซุนเหมิงไม่ได้โกรธหลังจากได้ยินราคาที่เจียงเถียนเถียนเสนอมา แถมสีหน้ายังไม่เปลี่ยนเลยสักนิด

ซุนเหมิงย่อมไม่มีปฏิกิริยาอะไรอยู่แล้ว เพราะในบรรดาคนที่มาถามราคา เงินสองพันหยวนถือว่าเป็นราคาที่สูงที่สุดแล้ว