บทที่ 455 ขอของแถมหน่อย

ลุงยงยังอยากจะช่วยซ่งเฉินต่อราคาลงอีกหน่อย แต่กลับได้ยินซ่งเฉินตกลงซื้อขายไปเรียบร้อยแล้ว

พอลากตัวคนออกมานอกห้อง แกก็มองซ่งเฉินอย่างไม่เห็นด้วย “เสี่ยวซ่ง เธอใจร้อนเกินไปแล้ว”

จากที่แกรู้จักจางซิง หมอนั่นอย่างน้อยต้องเผื่อกำไรไว้อีกสักหมื่นสองหมื่นหยวนแน่ๆ และซ่งเฉินก็บอกเองว่าเงินไม่พอ ยังไงก็ต้องไปหาเงินมาโปะเพิ่ม ประหยัดได้สักนิดก็ยังดีไม่ใช่หรือ

ซ่งเฉินยิ้มเอาใจ “ลุงยงครับ ผมรู้ว่าลุงหวังดีกับผม แต่ดูท่าทีเถ้าแก่จางสิครับ ต่อให้ตื้อต่อไปอย่างมากเขาก็ลดให้เราอีกแค่ไม่กี่ร้อยหยวนเท่านั้นแหละ”

ไม่ว่าจะยังไงเขาก็ต้องไปหาเงินเพิ่มอยู่ดี จะหาเพิ่มมากอีกไม่กี่ร้อยหรือน้อยลงไม่กี่ร้อยก็ไม่มีผลต่างกันมากนัก