บทที่ 151 ไปตามคนมาช่วย

ไป๋อวิ๋นเฟยมองตาม แล้วยิ้มตอบ “ขายชานมผลไม้ครับ เดี๋ยวพี่พาไปกิน” พูดจบเขาก็จูงมือชิวจวี๋ไปนั่งพักที่โต๊ะหน้าร้านมี่เสวี่ยปิงเฉิง

ฝ่ายอินเหิงยังไม่ยอมตัดใจง่ายๆ ครั้งนี้หาไป๋อวิ๋นเฟยไม่เจอ ครั้งหน้าก็ไม่รู้จะเจออีกเมื่อไหร่

“พี่ฮ่าว เราลองขึ้นไปหาข้างบนกันอีกรอบไหมครับ? ไอ้บ้านนอกนั่นพาแฟนมาเดินห้าง คงยังไปไหนไม่ไกลหรอก” อินเหิงพูดด้วยความเจ็บใจ

พี่ฮ่าวไม่ได้พูดอะไร เขาพาลูกน้องเดินตามอินเหิงวนดูในห้างอีกหลายรอบ แต่ก็ยังไร้วี่แวว ตอนนี้พี่ฮ่าวเริ่มหมดความอดทนแล้ว เดิมทีเขาก็แค่อยากตอบแทนน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ เพราะวันนี้ว่างพอดี ต่อให้เป็นพ่อของอินเหิงมาขอร้องเอง ก็ยังไม่กล้าใช้เขาขนาดนี้

พี่ฮ่าวจึงพูดอย่างรำคาญใจว่า “คุณหนูอิน คนมันคงหนีไปแล้ว วันนี้พอแค่นี้เถอะ”