บทที่ 153 ทำตัวให้ดูธรรมดาหน่อย

ชายชราในฝูงชนโบกพัดไปมา เอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า “แม่หนู ถึงจะไม่รู้จักพี่ฮ่าว แต่ก็น่าจะรู้จักผู้ชายหัวโล้นคนนั้นที่ชื่อหลิวเหมิ่งใช่ไหม? เขาเป็นถึงเจ้าของเจียงหูกรุ๊ปเชียวนะ มีสินทรัพย์ตั้งพันกว่าล้าน” พูดจบชายชราก็ทำตาเป็นประกาย แฝงแววภาคภูมิใจเล็กน้อย ราวกับว่าแค่รู้จักเจ้าของเจียงหูกรุ๊ป ก็ทำให้เขาสูงส่งกว่าคนอื่นขึ้นมาทันที

เฉียวเหยียนซินถามต่อ “แล้วพวกเขามีความสัมพันธ์กันยังไงคะ?”

“ลุงดูจากสถานการณ์แล้ว คาดว่าพี่ฮ่าวคนนั้นน่าจะเป็นลูกน้องของหลิวเหมิ่งอีกที” ชายชราวิเคราะห์ต่อ

ซ่างกวนอวี้เอ๋อร์และเฉียวเหยียนซินได้ฟังแทบจะเป็นลม แม้จะไม่รู้จักหลิวเหมิ่งเป็นการส่วนตัว แต่ชื่อเสียงของเจียงหูกรุ๊ปนั้นใครๆ ต่างก็รู้จักดี

แม้บ้านของซ่างกวนอวี้เอ๋อร์จะเปิดบริษัท แต่ก็มีสินทรัพย์แค่สิบล้าน ส่วนบ้านของเฉียวเหยียนซินอาจจะดีกว่าหน่อย แต่เมื่อเทียบกับเจียงหูกรุ๊ปของหลิวเหมิ่งแล้ว ก็เหมือนมดกับช้าง เทียบกันไม่ติดเลยสักนิด