บทที่ 154 ทำแบบขอไปที

แต่ต่อหน้าไป๋อวิ๋นเฟย หลิวเหมิ่งรีบเก็บอาการ ดับไฟปรารถนาในใจทันที

เขาพูดประจบสอพลอราวกับสุนัขรับใช้ “พี่สะใภ้ไป๋ ผมกล้ารับประกันเลยว่าถ้าพี่ไปโรงเรียนเมื่อไหร่ ดาวมหาวิทยาลัยพวกนั้นต้องหมองไปเลยครับ!”

ชิวจวี๋หน้าแดงก่ำ โบกมือปฏิเสธด้วยความเขินอาย

ไป๋อวิ๋นเฟยจูงมือชิวจวี๋แล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ ได้เวลาไปลงทะเบียนเรียนแล้ว”

ตอนนั้นเอง รถแลนด์โรเวอร์คันหนึ่งก็มาจอดที่หน้าร้าน