บทที่ 155 ทำไมต้องเป็นชาวนาด้วย?

ไป๋อวิ๋นเฟยและชิวจวี๋เดินตามหลังไปเงียบๆ ไม่พูดมากและไม่ถามซอกแซก ท่าทางดูซื่อสัตย์และว่าง่าย

ฉินหลานเยว่มองดูการแต่งกายที่เรียบง่ายและท่าทางที่รู้ความของทั้งคู่ ก็รู้สึกว่าดีกว่าพวกนักเรียนบ้านรวยที่ใช้เงินยัดเข้ามาเรียนตั้งเยอะ อย่างน้อยก็รู้จักถ่อมตนและมีมารยาท ไม่เหมือนพวกนั้นที่หยิ่งยโสโอหัง ดังนั้นท่าทีของฉินหลานเยว่ที่มีต่อพวกเขาจึงอ่อนลงบ้าง

“เรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวไปเบิกของใช้ส่วนตัว แล้วฉันจะพาไปพักที่หอพัก” ฉินหลานเยว่พูดจบก็เดินนำออกไป

ไป๋อวิ๋นเฟยและเสี่ยวลิ่วช่วยกันเบิกผ้าห่ม กระติกน้ำ ถังน้ำ และของใช้อื่นๆ แล้วเดินตามฉินหลานเยว่กับชิวจวี๋ไปช้าๆ

มหาวิทยาลัยแห่งนี้กว้างขวางมาก จากตึกอำนวยการต้องเดินผ่านโซนตึกเรียนและโรงอาหารกว่าจะถึงหอพักหญิง