บทที่ 156 พูดความจริงไปก็ไม่มีใครเชื่อ

สวีเฉี่ยวเฉียวยังคงพูดต่อ “ดาวคณะเหลียง ฉันพูดถึงปัญหาในชีวิตจริงนะ ผู้ชายไม่มีความสามารถ ต่อให้ภรรยาสวยแค่ไหน สุดท้ายก็จะโดนชีวิตบีบคั้นจนกลายเป็นยายแกหน้าเหลือง ชิวจวี๋เป็นสมาชิกห้อง 403 ของเราแล้ว พวกเราก็ต้องช่วยคิดเพื่อความสุขของเธอนะ เธอดูสิ ขนาดเธอเป็นดาวคณะ ยังมีลูกชายผู้อำนวยการเขตมาตามจีบเลย ส่วนลี่นานี่คนจีบเยอะกว่าอีก อย่างน้อยก็เป็นสิบคน ถึงบ้านฉันจะไม่ได้รวยเท่าพวกเธอ แต่ถ้าผู้ชายบ้านไหนไม่มีอำนาจหรือมีสินทรัพย์ไม่ถึงหลักร้อยหลักพันล้าน ฉันก็ไม่ยอมเป็นแฟนด้วยหรอก”

“แล้วก็นะ ต่อไปเวลาหอพักเราจัดกิจกรรมสานสัมพันธ์ ชิวจวี๋จะพาแฟนชาวนาบ้านนอกมาร่วมงานด้วยเหรอ? แค่คิดภาพก็นึกไม่ออกแล้วว่าจะไปรอดได้ยังไง”

ลี่นาส่ายหน้าแล้วใส่หูฟังกลับไปฟังเพลงต่อ เธอค่อนข้างดูถูกแฟนหนุ่มชาวนาของชิวจวี๋อยู่ลึกๆ

เหลียงเยี่ยนเองก็เงียบไป เธอเติบโตมาในครอบครัวที่เพียบพร้อม ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กว่าแวดวงสังคมนั้นสำคัญเพียงใด ย่อมเข้าใจดีว่าการแต่งงานที่เหมาะสมกันทั้งฐานะและชาติตระกูลคือสิ่งที่ดีที่สุด หรือถ้าจะให้ดีกว่านั้นก็ต้องหาคนที่ฐานะดีกว่าเพื่อยกระดับตัวเอง

ต่อให้ตอนนี้ชิวจวี๋จะชอบพ่อหนุ่มชาวนาคนนี้ แต่พอเธอใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยนานเข้า มีคนมาตามจีบเยอะเข้า ได้เห็นคนเก่งๆ มากมาย เธอก็คงเลิกมองว่าพ่อหนุ่มชาวนาคนนี้ดีไปเอง แถมถ้าเธออยากจะเข้าสังคมไฮโซ แฟนหนุ่มชาวนาก็คงเป็นอุปสรรคที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ผ่านเข้าไปได้