บทที่ 157 เขายังโสดอยู่!

เห็ดหลินจือร้อยปีธรรมดาก็ขายได้เป็นสิบล้านหยวนแล้ว แต่นี่มีสรรพคุณทางยาถึงร้อยหกสิบปี ถ้าเอาไปประมูลคงได้ราคาเป็นร้อยล้านแน่ๆ ยิ่งไปกว่านั้น เห็ดหลินจือร้อยปีเป็นของที่ต่อให้มีเงินก็หาซื้อไม่ได้ แต่ตอนนี้ไป๋อวิ๋นเฟยกลับจะยกให้เธอฟรีๆ

ฟางเจ้าอวี้รู้ดีว่าไป๋อวิ๋นเฟยไม่เหมือนคนทั่วไป และมีความสัมพันธ์อันดีกับสวีฉางจวินจากเกาะ แต่เขาก็ไม่น่าจะเอาเห็ดหลินจือร้อยปีมาแจกใครสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้ ต่อให้เอาห้างสมุนไพรตระกูลฟางของเธอมาแลก ก็ยังไม่แน่ว่าจะแลกเห็ดหลินจือต้นนี้ได้หรือเปล่า

“น้าฟางครับ คราวก่อนผมบอกว่าจะช่วยหาเห็ดหลินจือร้อยปีให้ไม่ใช่เหรอครับ? ตอนนี้ผมก็มาทำตามสัญญาแล้วไง เห็ดหลินจือต้นนี้ผมรับปากว่าจะหามาให้ ก็ต้องยกให้น้าสิครับ” ไป๋อวิ๋นเฟยกล่าว

“ถึงเธอจะบอกว่าจะช่วยหาให้ แต่การให้เปล่าแบบนี้มันล้ำค่าเกินไป น้ารับไว้ไม่ได้หรอก” ฟางเจ้าอวี้ปฏิเสธ

“งั้นน้าฟางจะเอาอะไรมาแลกกับผมล่ะครับ?” ไป๋อวิ๋นเฟยถามยิ้มๆ