บทที่ 173 เขาเป็นเพียงไอ้คนเถื่อน

ทุกคนต่างคาดเดากันไปต่างๆ นานา ทันใดนั้นดวงตาของหยางลี่นาก็เป็นประกายสดใส เธอจำได้แล้วว่าผู้ชายคนเมื่อกี้คือหนึ่งในบอดี้การ์ดที่อยู่ข้างกายหลิวเหมิ่งในโรงแรมเมื่อคืนนี้

ก่อนหน้านี้เธอแค่สงสัยว่าไป๋อวิ๋นเฟยน่าจะเป็นคนที่หลิวเหมิ่งรู้จัก แต่ยังไม่แน่ใจนัก ทว่าตอนนี้เธอมั่นใจเกินแปดเก้าส่วนแล้วว่า ชายหนุ่มที่อยู่กับหลิวเหมิ่งเมื่อคืนก็คือไป๋อวิ๋นเฟยคนนี้เอง

พ่อหนุ่มชาวนาเอ๋ย นายเป็นแค่ชาวนาจริงๆ หรือเปล่านะ?

หยางลี่นารู้สึกว่าไป๋อวิ๋นเฟยมีความลึกลับบางอย่างที่ดึงดูดให้เธออยากจะค้นหาความจริง

ตั้งแต่เล็กจนโตเธอไม่เคยมีความคิดที่จะอยากทำความรู้จักผู้ชายคนไหนให้มากขึ้นเลย แม้แต่พี่ชายที่เป็นญาติห่างๆ ซึ่งเป็นนักธุรกิจชื่อดังเธอก็ไม่เคยสนใจ แต่ไป๋อวิ๋นเฟยคือคนแรกที่ทำให้เธอรู้สึกเช่นนี้