บทที่ 60 - ภารกิจต่อเนื่องของเรอา

หลังจบการฝึกซ้อมช่วงเช้า พนักงานสาวคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหานอบน้อม บอกว่าคุณหนูเชิญทานอาหารเช้า 'ของจริงเริ่มแล้วสินะ...' เรอาคงไม่ได้แค่ชวนกินข้าวเฉยๆ เรื่องนี้จอนรู้ดี เพราะหนึ่งในกฎเหล็กของสาวกสุริยะคือ "มีบุญคุณต้องทดแทน" นี่คือเหตุผลหลักข้อหนึ่งที่เขาเสี่ยงชีวิตช่วยเธอ อาจฟังดูหวังผลไปหน่อย แต่คนเราอยู่บนโลกก็ต้องไขว่คว้าหาอะไรบ้าง จะให้ไร้ความต้องการก็คงต้องไปบวชเป็นนักบุญแล้ว เขาไม่ใช่พ่อพระที่ไม่หวังผลตอบแทน เป้าหมายของจอนชัดเจนเสมอ

เขาบอกลาอีวานส์ รีบไปอาบน้ำ เปลี่ยนชุดใหม่ แล้วเดินตามพนักงานสาว (คนเดียวกับที่เคยต้อนรับเขาพร้อมปาสคาล) ไปที่ห้องอาหารของสมาคมการค้า บรรยากาศที่นี่ตกแต่งไว้อย่างดี ไม่หรูหราจนเลี่ยน ไม่เรียบง่ายจนจืดชืด จอนนั่งลง มองเด็กสาวผมแดงที่นั่งอยู่ตรงข้าม เทียบกับสภาพโป๊เปลือยตอนเจอกันครั้งแรก หรือสภาพมอมแมมห่มหนังสัตว์ตอนหนีตาย วันนี้เรอาเปล่งประกายเจิดจรัส เธอสวมชุดกระโปรงยาวสีเขียวอ่อนประดับพู่ไหม แต่งหน้าบางๆ ขับผิวขาวให้ดูผ่องใส เครื่องประดับทองคำประดับทับทิมสีแดงสดที่ติ่งหู หน้าอก และบนเส้นผม เสริมความสง่างามโดยไม่ดูเยอะเกินไป ลุคนี้แหละที่สมกับฉายา [เจ้าหญิงเพลิง] ผู้สูงศักดิ์และน่าเกรงขามในความทรงจำของเขา

สายตาของจอนเลื่อนไปมองหญิงสาวผมเงินที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันนี้เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อน กระโปรงทรงสอบสีดำยาวคลุมเข่า รองเท้าบูทสั้นหนังกวาง ดูทะมัดทะแมงเหมือนเวิร์กกิ้งวูแมนยุคปัจจุบัน ยิ่งเทียบกับลุคชุดนอนผ้าไหมสุดเซ็กซี่เมื่อคืน ยิ่งทำให้เกิดความรู้สึกขัดแย้งที่ชวนให้คันยุบยิบในใจ แต่ก็นะ... เมื่อคืนเพิ่งจับพี่สาวกินตับ วันนี้ต้องมาคุยเรื่องค่าจ้างกับน้องสาว ต่อให้หน้าด้านอย่างจอน ก็ยังรู้สึกแปลกๆ นิดหน่อย แต่เขาก็สลัดความคิดไร้สาระทิ้งไปอย่างรวดเร็ว พยักหน้าทักทายสองสาว "อรุณสวัสดิ์ครับ คุณหนูซาเวียร์ อรุณสวัสดิ์ครับ คุณเบนเน็ต"

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณจอน" เรอาจิ้มลิ้มตอบรับ ยิ้มตาหยี ผายมือเชื้อเชิญ "ได้ยินว่าเมื่อเช้าคุณไปประลองดาบกับเซอร์ดีนมา คงจะหิวแล้วสินะคะ เชิญทานเลยค่ะ นี่ฝีมือพี่โรซาลินเชียวนะคะ"

โรซาลินทำเองเหรอ? จอนมองอาหารจานเล็กจานน้อยที่จัดวางอย่างประณีตเต็มโต๊ะ แล้วเหลือบมองผู้ติดตามของตัวเองด้วยความแปลกใจ "เตรียมเยอะขนาดนี้ เมื่อคืนกลับไปไม่ได้นอนรึไง?" แม้จะแปลกใจ แต่สีหน้าเขาไม่เปลี่ยน เพียงพยักหน้าให้โรซาลินตามมารยาท "งั้นผมไม่เกรงใจนะครับ" พูดจบก็หยิบจานเบคอนรมควันมาวางตรงหน้า เรอาก็ทำตาม หยิบเค้กชิ้นเล็กมาทานพลางชวนคุยเรื่องสัพเพเหระสร้างบรรยากาศ จอนก็กินไปคุยไปเป็นลูกคู่ มีแต่โรซาลินที่เงียบกริบ เอาช้อนคันเล็กเขี่ยโจ๊กข้าวโอ๊ตในชาม สายตาสีเงินแอบมองจอน พอโดนจับได้ก็รีบหลบตา แต่สักพักก็อดไม่ได้ ต้องแอบมองอีก 'ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจจริงๆ...'

นึกถึงรสสัมผัสตอนกอดสาวงามผู้นี้เมื่อคืน จอนยิ้มในใจ แล้ววกเข้าเรื่องงานอย่างแนบเนียน "คุณหนูซาเวียร์ครับ หลังจากเรื่องเมื่อวาน ทางสมาคมจะมีมาตรการอะไรใหม่ไหมครับ?" "เรื่องนั้น—" เด็กสาวผมแดงที่ยังไม่รู้ว่าพี่สาวเสียสละอะไรไปบ้าง ยกผ้าเช็ดปากปิดปาก ขยิบตาให้จอนอย่างซุกซน "แน่นอนว่าต้องมีค่ะ" "แต่อย่าเรียกคุณหนูซาเวียร์เลยค่ะ มันดูห่างเหิน เมื่อกี้ก็บอกแล้ว ให้เรียกเรอาเฉยๆ" จอนเปลี่ยนสรรพนามทันที "ตกลงครับ เรอา เล่าแผนการคร่าวๆ ให้ฟังหน่อยสิ"

พอจอนเปลี่ยนคำเรียก เรอาดูดีใจมาก วางผ้าเช็ดปาก นั่งตัวตรง กระแอมเบาๆ แล้วเริ่มอธิบายอย่างเป็นงานเป็นการ "อะแฮ่ม! คืออย่างนี้ค่ะ" "เพื่อรับมือกับวิกฤตนี้ ท่านพ่อจะระดมกำลังป้องกันมาที่เมืองไวท์เบิร์ชเพิ่มค่ะ มีทั้งระดับอัศวินหนึ่งท่าน ระดับนักเวทหนึ่งท่าน และทหารอีกยี่สิบนาย" "ส่วนตัวท่านพ่อเอง จะยื่นเรื่องของความคุ้มครองส่วนบุคคลจากสภาขุนนาง จนกว่าจะสืบหาตัวการเจอ" "พูดถึงเรื่องนี้ คุณจอนคะ ฉันมีเรื่องส่วนตัวอยากจะขอร้องคุณ" เด็กสาวหยุดนิดหนึ่ง ดวงตาสีมรกตจ้องมองนักรบร่างใหญ่ตรงข้าม ความรู้สึกในแววตาเปิดเผยชัดเจน "ฉันอยากจ้างคุณมาดูแลความปลอดภัยส่วนตัวของฉันต่อได้ไหมคะ? นี่ถือเป็นคำไหว้วานอีกเรื่องหนึ่งนะ?" ท่าทางแบบนี้ แทบจะเขียนคำว่า "อยู่กับฉันนะ" แปะหน้าผากแล้ว! แม้แต่โรซาลินที่นั่งเงียบอยู่ ก็ยังส่งสายตาลุ้นระทึกมาให้

จอนไม่ตอบทันที จิบชานมช้าๆ หลุบตาลง สิ้นเสียงเรอา หน้าต่างภารกิจใหม่ก็เด้งขึ้นมา

— [ทางเลือกอีกครั้ง II (หายาก - ภารกิจต่อเนื่อง)] [เรอา·ซาเวียร์ บุตรสาวของ เยด·ซาเวียร์ ประธานสมาคมการค้าขุนนางแห่งมณฑลเฮอร์ตา ยื่นข้อเสนอจ้างวานให้คุณคุ้มกันความปลอดภัยส่วนตัว คุณจะทำอย่างไร? ยอมรับ ปฏิเสธ หรือว่า...]

[ทางเลือก 1: รับคำไหว้วาน คุ้มกันความปลอดภัยของเธอจนกว่าความเสี่ยงจะหมดไป] [ทางเลือก 2: ปฏิเสธ และขายข้อมูลของเธอให้ใครบางคน] [ทางเลือก 3: ปฏิเสธ และจากไป] [ทางเลือก 4: อื่นๆ]

[รางวัลพื้นฐาน: ค่าประสบการณ์ทั่วไป 4000 แต้ม, ค่าชื่อเสียงองค์กรที่เกี่ยวข้อง 1000 แต้ม] [รางวัลเพิ่มเติม: ขึ้นอยู่กับความสำเร็จ จะได้ตัวคูณรางวัลเพิ่ม และอาจได้รับรางวัลเป็นสิ่งของหรือเงินจากฝ่ายที่เกี่ยวข้องตามทางเลือกที่ตัดสินใจ]

[คำเตือน: การตัดสินใจของคุณอาจนำไปสู่การถูกโจมตีจากฝ่ายต่างๆ และค่าชื่อเสียงจะเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย] [คำเตือน: การปฏิเสธและจากไป ถือเป็นการสละสิทธิ์ภารกิจ ไม่ได้รับรางวัล] —

ภารกิจต่อเนื่องก็แบบนี้แหละ ยิ่งทำลึก รางวัลยิ่งเยอะ บวกกับ "ข้อตกลง" ที่ทำไว้กับโรซาลินเมื่อคืน จอนไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธ แต่ก็ต้องวางมาดหน่อย เขาวางถ้วยชา มองสบตาเรอาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง แล้วพูดเสียงเรียบ "เรอา คุณรู้ใช่ไหม ยิ่งผมถลำลึกในเรื่องนี้ ค่าตอบแทนที่ผมจะเรียกร้องทีหลังก็จะยิ่งสูงตามไปด้วย?" "รู้ค่ะ!" เด็กสาวผมแดงทัดผมอย่างจริงจัง "คุณจอนคะ ตั้งแต่ท่านพ่อรู้เรื่องที่คุณช่วยฉันและสมาคม ท่านก็ให้คำมั่นไว้แล้ว" "อะไรที่คุณจอนต้องการ สมาคมการค้าขุนนางแห่งมณฑลเฮอร์ตาจะหามาให้สุดความสามารถ! นี่คำพูดท่านพ่อค่ะ" พูดจบ เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ ใบหน้าขาวผ่องก็แดงระเรื่อ เสริมเสียงอ้อมแอ้ม "แน่นอนค่ะ... ส่วนตัวฉันเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน!"

สุดความสามารถ... งั้นเหรอ? จอนฟังแล้ว แอบปรายตามองโรซาลิน มุมปากกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ "ถ้าอย่างนั้นก็ตกลง ผมรับงานนี้"

[ติ๊ง ข้อมูลภารกิจอัปเดตแล้ว]