บทที่ 66 - ความสำคัญของ [ความชำนาญพลังเวท] เลเวลอัป! นักเวทฝึกหัด LV.5!

เพื่อพิสูจน์สมมติฐาน เขาจึงทดลอง [ลูกศรธาตุ] ในโหมดอื่นอีก 3 ธาตุ คือ ไฟ ลม และดิน จากนั้น เพื่อคุมตัวแปรให้ชัดเจน เขาจึงยอมจ่ายค่าประสบการณ์อย่างละ 500 แต้ม อัปเกรด [ความชำนาญพลังเวท · ฝึกหัด] และ [ลูกศรธาตุ] เป็นเลเวล 2 เพื่อดูว่าสกิลไหนกันแน่คือ "ตัวจริง" ในการควบคุมเวทมนตร์ และผลสรุปก็ชัดเจนแจ่มแจ้ง!

[ความชำนาญพลังเวท] ที่ดูธรรมดาๆ และได้มาตั้งแต่เปลี่ยนอาชีพ คือรากฐานของการควบคุมเวทมนตร์จริงๆ! [ลูกศรธาตุ] จากเลเวล 1 เป็น 2 เปลี่ยนแค่ค่ามานาที่ใช้และความแรง แต่ [ความชำนาญพลังเวท] จาก 1 เป็น 2 นอกจากจะเพิ่มเพดานการจ่ายมานาและความเสียหายเพิ่มเติมแล้ว จอนยังรู้สึกชัดเจนว่าเขาสามารถควบคุมลูกศรธาตุได้ดั่งใจมากขึ้น! เขาถึงขั้นบิดเปลี่ยนรูปร่างมันได้นิดหน่อยด้วยซ้ำ! "น่าสนุกแฮะ!" จอนเลี้ยงลูกศรไฟไว้ในมือ บังคับให้มันบิดเป็นเกลียวเป็นตัว S บ้าง เป็นตัว L บ้าง ส่วนตัว B มันซับซ้อนไปหน่อย ตอนนี้ยังทำไม่ได้ แต่แค่การเปลี่ยนแปลงง่ายๆ แค่นี้ ก็เป็นสิ่งที่ผู้เล่นสายเวทนับล้านได้แต่ฝันถึง! ผู้เล่นร่ายเวทได้ทุกบทที่เรียนมา แต่ควบคุมรูปร่างเวทมนตร์ไม่ได้ ต้องพึ่งอุปกรณ์เสริมถึงจะเปลี่ยนรูปแบบได้ ซึ่งก็จำกัดอยู่ไม่กี่แบบ คิดดูดีๆ จอนก็พอเข้าใจว่าทำไม เกมก็คือเกม จะให้สมจริง 100% ระบบคงพัง แต่ในโลกจริง สำหรับนักเวท เวทมนตร์คือดาบ และ [ความชำนาญพลังเวท] คือมือที่กุมดาบ! หลักการเดียวกับนักรบจับดาบ ร่ายรำเพลงดาบได้อิสระ! พลังเป็นของเรา จะใช้ยังไงก็ได้!

"ถ้าอย่างนั้น เวทมนตร์ระดับสูงกว่าอีก 2 บทล่ะ จะเป็นยังไง?" จอนสลายลูกศรไฟในมือ เปิด [บันทึกของนักเรียนฝึกหัดสถาบันทิเวียร่า] พลิกไปหน้าต่อจากลูกศรธาตุ แต่คราวนี้ความรู้สึกต่างออกไป — ไม่มีการเชื่อมโยงระหว่างอักขระเวทมนตร์กับความรู้ในหัวเหมือนตอนแรกลูกศรธาตุ! "หรือว่าเลเวลไม่ถึง?" เขาเช็คค่าประสบการณ์ที่มี หลังจากซ้อมดาบกับอีวานส์เมื่อเช้า มี XP เหลือ 6,900 แต้ม ได้จากภารกิจแลกเปลี่ยนความรู้กับเอสราอีก 2,400 แต้ม รวมเป็น 9,300 แต้ม เมื่อกี้ทดลองอัปสกิลไป 1,000 แต้ม เหลือ 8,300 แต้ม การอัปเลเวลนักเวทฝึกหัดจาก 1 ไป 5 ต้องใช้ 8,000 แต้มถ้วน จอนเกาหัวแกรกๆ "XP ตั้งเยอะ เหลือแค่ 300 เนี่ยนะ?" ค่าประสบการณ์ก็เหมือนสายน้ำ ดูเหมือนเยอะ แต่พอจะใช้จริงก็ไหลออกไปจากซอกนิ้วจนหมด แต่เรื่องนี้เขาชินตั้งแต่เป็นผู้เล่นแล้ว "ช่างเถอะ ของเก่าไม่ไป ของใหม่ไม่มา..." "เอ้า เลเวลอัป!"

เลือกอาชีพนักเวทฝึกหัด จ่ายค่าประสบการณ์ 8,000 แต้ม!

[นักเวทฝึกหัด LV.1 (800/800) → LV.5 (0/4000)] [เลเวลอัป! สติปัญญา +4, จิตวิญญาณ +4] [แต้มสถานะอิสระ +4, แต้มสกิล +4]

เมื่อเลเวลเพิ่มขึ้น ความรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายตอนเปลี่ยนอาชีพครั้งแรกก็กลับมา และชัดเจนกว่าเดิม! พอเพ่งสมาธิ เขารู้สึกว่าเวลา "เดินช้าลง" แน่นอน เขาไม่ได้มีพลังหยุดเวลา แต่เพราะสติปัญญาและจิตวิญญาณที่เพิ่มขึ้น สมองประมวลผลเร็วขึ้น ประสาทสัมผัสไวขึ้น เลยสังเกตเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ได้มากขึ้น จนเกิดภาพลวงตาว่าเวลาเดินช้าลง! "นี่สินะ... พลังที่เหนือมนุษย์..." จอนดื่มด่ำกับความรู้สึกนี้ กลั้นใจอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตะโกนออกมา "ฟู่ว— โคตรฟิน!!"

ส่วนแต้มสถานะอิสระ 4 แต้ม ไม่ต้องคิดเยอะ ลงความทนทาน (VIT) หมดหน้าตัก! [จัดสรรแต้มสถานะ: ความทนทาน 17 → 22]! กระแสอุ่นวาบไหลเวียนไปทั่วร่าง แต่คราวนี้จอนไม่ใจเต้นแรงเลือดสูบฉีดเหมือนตอนสู้กับราชินีแมงป่อง เพราะค่าพื้นฐานสูงขึ้นแล้ว การเพิ่มแค่นี้เลยไม่ค่อยส่งผลรุนแรงเท่าไหร่ แต่การอัปเลเวลครั้งนี้ พลังของเขาก็พุ่งพรวดพราด!

— [ชื่อ: โจโจ้·นีด] [เผ่าพันธุ์: มนุษย์ — ชาวฮาเวียร์เหนือ] [HP: 764/810, MP: 360/360, SP (Stamina): 185/185, WP (Willpower): 125/125] [ค่าสถานะ: พละกำลัง 10, ความทนทาน 22+5, ความว่องไว 5, สติปัญญา 11+1, จิตวิญญาณ 12+1] [อาชีพ: นักรบฝึกหัด LV.5 (0/4000), นักเวทฝึกหัด LV.5 (0/4000), นักรบดาบโล่ (ล็อค), นักสู้สายเลือดมังกร (ล็อค), จ้าวแห่งอมตะ (ล็อค)] [อาชีพรอง: ช่างฝีมือ LV.1 (600/1000), นักปรุงยา (320/100)] [พรสวรรค์: อดทน, ร่างกายแข็งแกร่ง...] —

นอกจากความว่องไว ค่าสถานะอื่นเกิน 10 หมดแล้ว โดยเฉพาะความทนทานที่ได้โบนัสจากสองอาชีพและหัวใจแห่งปฐพี พุ่งไปถึง 27 แต้ม! เกือบแตะเกณฑ์คลาสทางการแล้ว! จอนตอนนี้เรียกได้ว่าเป็น "ซูเปอร์แมนตัวน้อย" ได้เลย! ส่วน HP ที่ไม่เต็ม เพราะเขาทดลองใช้เวทมนตร์เมื่อกี้ เนื่องจาก HP เยอะกว่า MP มาก พอ MP ลด สกิล [หัวใจแห่งความสมดุล (Balance Heart)] จะดึง HP ไปเติม MP อัตโนมัติ ทำให้เขาคุมหลอดเลือดตัวเองได้ จะใช้ [การโจมตีในวิกฤต (Adversity Strike)] เมื่อไหร่ก็ได้ ไม่ต้องกินยาพิษลดเลือดให้เสียสุขภาพ ยาพวกนั้นแรงจริง แต่เป็นพิษ ในเกมกินแทนน้ำได้ แต่ในชีวิตจริง เขาไม่อยากลองของว่าตัวเองทนพิษได้แค่ไหน การเอาชีวิตรอดต้องมาก่อน

ส่วนเรื่อง HP กับ MP ไม่สมดุล และปัญหา "ขาสั้น" จากความว่องไวต่ำ คงต้องรอถึงคลาสทางการถึงจะแก้ขาด "ด้วยโบนัสแต้มสถานะสองเท่า ถ้าได้พรสวรรค์คลาสทางการมา คงอุดรอยรั่วได้เยอะ พรสวรรค์คลาสทางการของนักเวทก็ต้องเลือกดีๆ..." จอนคิด มองพรสวรรค์คลาสทางการของนักรบ [การผสานพละกำลัง (Strength Harmonization)] อยู่ครู่หนึ่ง แล้วปิดหน้าต่างข้อมูล เปิดหนังสือเวทต่อ เลเวลอัปคือฐานที่สูงขึ้น แต่จะเปลี่ยนค่าสถานะเป็นพลังต่อสู้ ก็ต้องพึ่งสกิล! คราวนี้พออ่านเนื้อหาเกี่ยวกับ [เคลือบเปลวเพลิง] และ [พันธสัญญาภูต] ความรู้สึกเชื่อมโยงอันน่าอัศจรรย์ก็กลับมา ตอนเลเวลไม่ถึง 5 อ่านยังไงก็ไม่เก็ท "ระบบนี่นะ เข้มงวดกับเรื่องไม่เป็นเรื่องจริงๆ..."