บทที่ 69 - สกิลระดับสมบูรณ์แบบ: ร่ายรำมังกรเพลิง! (ตอนที่ 2)

นั่นคือไฟนอลบอสของเรดดันเจี้ยนขนาดใหญ่ 50 คน [หุบเหวมังกรวิบัติ] มังกรกึ่งเทพคลาสจุติ เลเวล 120 มอนสเตอร์สุดโหดที่เหลืออีกก้าวเดียวจะก้าวสู่ "ขอบเขตเทพเจ้า"! และเขา ในฐานะเมนแทงค์ของทีม เคยเผชิญหน้ากับการโจมตีของราชันย์มังกรคลั่งที่หาญกล้าท้าทายเทพมังกรมาแล้ว กรงเล็บมหึมาที่ค้ำยันสวรรค์ เขี้ยวแหลมคมที่ฉีกกระชากทุกสิ่ง ปีกยักษ์ที่บดบังแสงตะวัน หางที่ฟาดภูเขาให้ราบคาบ และลมหายใจมังกรที่เผาผลาญทุกอย่าง... เขาเคยสัมผัสมันมากับตัว! ไม่ผิดแน่ การโจมตีบางส่วนของปาโตรคลอส สอดคล้องกับกระบวนท่าทั้ง 5 ของ [เพลงดาบมนุษย์มังกร · ปรับปรุง] ไม่สิ พูดแบบนี้อาจจะดูอวดดีไปหน่อย ต้องบอกว่าพวกมนุษย์มังกรที่ใฝ่หาพลังของมังกรยักษ์ พยายามใช้ร่างเลือดผสมส่องดูพลังอำนาจของมังกรแท้จริง ถึงได้สร้าง [เพลงดาบมนุษย์มังกร] ขึ้นมาต่างหาก ส่วนจอน ในฐานะมนุษย์ธรรมดา ที่ใช้วิชาดาบดัดแปลงของมนุษย์อีกที เขาควรจะเคารพยำเกรงพลังนี้มากกว่านี้ แต่ความจริงคือ เขากำลังมองลงมาที่พลังเหล่านั้นด้วยสายตาของผู้เหนือกว่า มนุษย์มังกรแล้วไง? ราชันย์มังกรแล้วไง? ก็แค่พวกขี้แพ้ที่เคยพ่ายแพ้เขามาแล้วทั้งนั้น! ได้ชีวิตใหม่มา เขาจะต้องไปกลัวไอ้พวกนี้ทำไม? ตอนนี้ ในเมื่อเขาจะช่วงชิงพลังของสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งเหล่านี้มาเป็นของตน พวกมันก็ต้องยอมสยบแต่โดยดี! เริ่มจากท่าตะปบที่เคยฝากรอยไว้บนโล่ของเขานั่นแหละ!

ความทรงจำที่แม่นยำขึ้นจากค่าสติปัญญาที่เพิ่มขึ้น ทำให้จอนระลึกภาพการตะปบอันน่าสะพรึงกลัวของราชันย์มังกรเพลิงผลาญที่เคยตอกเขาจมดินครั้งแล้วครั้งเล่าได้อย่างชัดเจน กระดูกทั่วร่างสั่นสะท้าน ชุดเกราะส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด โล่กรีดร้องเพราะรับน้ำหนักไม่ไหว... ความรู้สึกเหล่านี้ฉายซ้ำในหัวครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้เขามีความเข้าใจต่อ "[กรงเล็บมังกรตวัด]" ลึกซึ้งและเป็นรูปธรรมมากขึ้น! สุดท้าย จอนลืมตาโพลง!

[ต้องการใช้ค่าประสบการณ์ 300 แต้ม เพื่อระลึกถึงเคล็ด "สมดุล" หรือไม่?] "ตกลง!"

ความรู้สึกคุ้นเคยที่พลังทั่วร่างรวมเป็นหนึ่งเดียวพรั่งพรูออกมาอีกครั้ง! แต่คราวนี้ เขารู้สึกได้ว่าเขาจะทำสำเร็จ! เพราะขณะที่พลังงานถูกเผาผลาญไปเรื่อยๆ ร่างกายเขาก็แทบจะลุกเป็นไฟไปพร้อมกับดาบในมือ! ไม่ลังเล ไม่ชักช้า ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกไปพร้อมกับการฟาดดาบ! [พลังมังกรปะทุ] + [กรงเล็บมังกรตวัด]!

ด้วยการใช้สองสกิลต่อเนื่อง เปลวไฟที่เต้นเร่าอย่างบ้าคลั่งบนใบดาบขยายตัววูบหนึ่ง แล้วหดตัวลงทันที กลายเป็นกรงเล็บมังกรเรียวยาวส่องแสงเหมือนหยกไฟ ห่อหุ้มคมดาบอย่างเชื่องเชื่อ แล้วฟาดฟันลงมาพร้อมการเคลื่อนไหวของจอน! ชั่วขณะนั้น จอนรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็น [ราชันย์มังกรเพลิงผลาญ] ผู้ทรงพลังไร้เทียมทาน กำลังตะปบมดปลวกตัวจ้อย!

"ฟริ้ว—" ดาบผ่านอากาศ เกิดเสียงหวีดหวิว แสงสว่างวาบ ทั้งที่ห่างออกมาหลายสิบเซนติเมตร คมดาบจริงไม่ได้แตะเป้าหมายแม้แต่นิดเดียว มีเพียงกรงเล็บมังกรเพลิงมายาที่เฉียดผ่านไป แต่แท่งโลหะที่เป็นเป้ากลับขาดสะบั้นเหมือนถูกมีดความร้อนสูงตัดผ่าน รอยตัดหลอมละลาย!

พร้อมกันนั้น ข้อความก็เด้งขึ้นตรงหน้า! [ติ๊ง คุณคิดค้นสกิลสำเร็จ ระดับ: สมบูรณ์แบบ] [กรุณาตั้งชื่อสกิลที่คุณคิดค้น]

"ระดับสมบูรณ์แบบ... สำเร็จจริงๆ ด้วย..." จอนหอบหายใจ หลุดจากสภาวะที่ทุ่มสุดตัวเมื่อครู่ มองสกิลระดับสมบูรณ์แบบที่เขาไม่เคยทำได้เลยในเกมด้วยความดีใจปนโล่งอก ในช่องสกิลบรรทัดแรก ไอคอนสีเขียวครามสว่างเจิดจ้ากำลังกระพริบวิบวับ!

[สกิลไร้ชื่อ LV.1 (สมบูรณ์แบบ)] [ผลติดตัว 1: เมื่อใช้ท่าที่เลียนแบบ "การโจมตีของมังกร" สามารถใช้ HP, MP, SP, WP เสริมความรุนแรงได้ หากอยู่ในสถานะ "ไร้ชื่อ" ผลเสริมความรุนแรงจะเพิ่มขึ้นอีก] [ผลกดใช้ 1: ใช้ HP 10, MP 10, SP 10, WP 10 เพื่อเข้าสู่สถานะ "ไร้ชื่อ" ในสถานะนี้จะสูญเสียทรัพยากรข้างต้นอย่างละ 10 หน่วยต่อวินาที] [สถานะไร้ชื่อ: ความเร็วทั้งหมดเพิ่มขึ้น 30%, ระยะโจมตีระยะประชิดเพิ่มขึ้น 100%, การโจมตีเพิ่มความเสียหายไฟ 30 + 100% ของพลังเวท, เจาะเกราะ +30, มีโอกาสทำให้ศัตรูติดสถานะ "ไหม้เกรียม", มีโอกาสทำให้ศัตรูติดสถานะ "หวาดกลัว"]

สกิลประเภทกดใช้ระเบิดพลังที่ควบคุมได้ แถมยังมีผลติดตัวช่วยเสริมสกิลอื่น! "การโจมตีของมังกร น่าจะหมายถึงสกิลที่มีคอนเซปต์เลียนแบบมังกรอย่างเพลงดาบมนุษย์มังกรสินะ..." "ส่วนสถานะที่เปิดใช้นี้ คือการยำรวมจุดเด่นของ [ความชำนาญพลังเวท], [เคลือบเปลวเพลิง] และ [เพลงดาบมนุษย์มังกร · ปรับปรุง] เข้าด้วยกัน พอเปิดโหมดนี้แล้วใช้ท่ามังกร ก็จะระเบิดพลังแบบเมื่อกี้ออกมาได้..." "แต่ว่า... ใช้ค่าจิตวิญญาณ (WP) ด้วยเหรอ?"

จอนดูค่าสถานะปัจจุบันของตัวเอง [HP: 573/810, MP: 360/360, SP: 115/185, WP: 55/125] ถ้า SP คือทรัพยากรของนักรบ WP ก็คือทรัพยากรของนักเวทหรือผู้ใช้พลังจิตสำหรับสกิลพิเศษ เช่น คำสาป อัญเชิญ หรือเวทมนตร์ต่อเนื่อง แต่นี่สกิลสายระเบิดพลัง กลับใช้ WP ด้วย? จอนคิดว่าน่าจะเป็นผลจากสภาวะ "จินตภาพ" ที่เขาจินตนาการว่าตัวเองเป็นมังกรบดขยี้มดปลวกตอนคิดค้นสกิล "บางทีตอนระเบิดพลัง รังสีอำมหิตของฉันอาจเปลี่ยนไป เลยช่วยเสริมพลังโจมตี?" "ที่บอกว่า 'มีโอกาสทำให้ติดสถานะหวาดกลัว' ก็น่าจะมาจากตรงนี้แหละ..."

มีความเป็นไปได้ แต่ยังไม่ชัวร์ ตอนนี้ไม่มีใครให้ลองสับ และสกิลนี้กินทรัพยากรเยอะโคตรๆ ต่อให้สถานะเต็มถัง ก็เปิดได้แค่ 10 วินาทีก่อน WP จะหมดเกลี้ยง ถ้าใช้คู่กับท่า "การโจมตีของมังกร" ที่เสริมพลังแล้วด้วย คงออกท่าได้แค่ทีเดียว ดังนั้น มันคือไพ่ตายก้นหีบ ใช้เมื่อไหร่ ต้องมีคนตายไปข้างหนึ่ง! "แต่นี่ยังแค่เลเวล 1 อนาคตยังมีพื้นที่ให้พัฒนาอีกเยอะ... เลเวลสูงขึ้นอาจจะดีขึ้นก็ได้..." "จะใช้แต้มสกิลอัปเลยดีไหมนะ?"

จอนคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วล้มเลิกความคิด เขารู้สึกสังหรณ์ใจว่า ระดับสมบูรณ์แบบยังไม่ใช่จุดสิ้นสุดของสกิลนี้! ถ้าใช้แต้มสกิลอัป ไม่รู้ว่ามันจะพัฒนาไปในทางที่มีลูกเล่นมากขึ้น หรือแค่เพิ่มตัวเลขความแรงเฉยๆ โอกาสเป็นอย่างหลังน่าจะเยอะกว่า แต่ไม่ว่าจะยังไง เขาพอใจกับสกิลที่สร้างเองนี้สุดๆ! เพราะมันต่างจากสกิลติดตัวที่ได้มาตอนข้ามโลก อันนี้เขาควบคุมได้ 100% ไม่ต้องรอระบบนำทาง แค่คิดก็ปล่อยได้เลย! สกิลนี้เป็นของเขาโดยสมบูรณ์! พิสูจน์อะไรได้บ้าง? "พิสูจน์ว่าฉันมันอัจฉริยะไงล่ะ!"

จอนยืดอกอย่างภาคภูมิใจ แล้วมองไปที่ข้อความแจ้งเตือนที่กระพริบอยู่ [กรุณาตั้งชื่อสกิลที่คุณคิดค้น] "ในเมื่อเริ่มจากเคลือบเปลวเพลิง และบรรลุด้วยจินตภาพแห่งมังกร... งั้นชื่อ [ร่ายรำมังกรเพลิง] แล้วกัน!"

[ติ๊ง สกิลที่คุณคิดค้นได้ถูกตั้งชื่อว่า 'ร่ายรำมังกรเพลิง']