บทที่ 70 - วางแผนล่อศัตรู

พอระบบแจ้งเตือนจบ จอนก็กะว่าจะเตรียมตัวสำหรับช่วงบ่ายต่อ แต่ไม่นึกว่าพอตั้งชื่อ [ร่ายรำมังกรเพลิง] เสร็จ จะมีข้อความเด้งมาอีก!

[ติ๊ง คุณสร้างสรรค์สกิลระดับสมบูรณ์แบบที่เป็นของคุณโดยเฉพาะ ได้รับความสำเร็จ 'บทพิสูจน์แห่งอัจฉริยะ I']

"อะไรนะ... ได้ความสำเร็จด้วย?" จอนเบิกตากว้าง ยังไม่ทันจะกดเข้าไปดูว่าระบบความสำเร็จเป็นยังไง เสียงพนักงานสาวก็ดังขึ้นหน้าประตู "คุณจอนคะ คุณหนูเรอาให้มาถามว่า จะรับมื้อเที่ยงพร้อมกันไหมคะ?" เที่ยงแล้วเหรอเนี่ย เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ จอนกะพริบตา มองข้อความบนหน้าจอ แล้วก้มมองแท่งโลหะที่ขาดสองท่อนบนพื้น ตะโกนตอบ "รอเดี๋ยวครับ ขอจัดการธุระแป๊บนึง สิบนาที!"

จากนั้นเขารีบเก็บแท่งโลหะไปที่โต๊ะทำงาน ลบรอยตัดหลอมละลายออกอย่างรวดเร็ว แล้วหยิบชิ้นส่วนที่ทำเผื่อไว้เมื่อคืนมาประกอบของอีกอย่างอย่างคล่องแคล่ว "เวลาน้อย งานหนัก ได้ท่าไม้ตายแรงๆ แล้ว ก็ต้องมีของป้องกันตัวด้วย!" "ส่วนระบบความสำเร็จ... เอาไว้วิจัยทีหลัง..."

...

"คุณหนูเรอาครับ แม้คุณจะวางแผนไว้แล้ว แต่ในฐานะหัวหน้าฝ่ายความปลอดภัย ผมขอคัดค้าน" หน้าห้องอาหาร อีวานส์ที่เปลี่ยนชุดใหม่สะอาดสะอ้าน ยืนขวางเรอา สีหน้าเคร่งเครียด "การออกจากสมาคมตอนนี้ ไม่ใช่เรื่องฉลาดเลยครับ"

"ฉันรู้ค่ะ เซอร์อีวานส์ คุณพูดถูก" เด็กสาวผมแดงที่เปลี่ยนจากชุดกระโปรงยาวฟูฟ่องเมื่อเช้า มาเป็นชุดล่าสัตว์ทะมัดทะแมงคล้ายๆ โรซาลิน มองอีวานส์ด้วยสายตาจริงจังไม่แพ้กัน "แต่ฉันคิดดูแล้ว การมัวแต่อุดอู้อยู่แต่ในนี้ไม่มีความหมายค่ะ" "เหมือนทำธุรกิจนั่นแหละ ถ้าอยากให้อีกฝ่ายยอมรับข้อตกลง เราก็ต้องยื่นข้อเสนอที่เขาเห็นแล้วตาลุกวาวให้ก่อน หลักการนี้ใช้กับพวกที่ซ่อนอยู่ในเงามืดได้เหมือนกัน" "แทนที่จะปล่อยให้พวกมันซุ่มรอโอกาส สู้เราเป็นฝ่ายเริ่มเกม ยื่น 'ผลประโยชน์' ล่อให้พวกมันขยับตัวออกมาดีกว่า" "แบบนั้น เราถึงจะมีโอกาสจับหางพวกมันได้"

ฟังเหตุผลของเรอาแล้ว สีหน้าอีวานส์ยังคงเคร่งขรึม แต่ก็ไม่เถียงต่อ เขาเพียงกำดาบในมือแน่น ยืนนิ่ง เรอาเห็นอีวานส์เริ่มโอนอ่อน ก็รีบพูดต่อ "อีกอย่าง ไปวิหารสุริยะครั้งนี้ คุณกับพวกพี่ๆ องครักษ์ก็ไปด้วยใช่ไหมคะ?" "มีพวกคุณคุ้มกัน ต่อให้ศัตรูกล้าลงมือในเมือง ก็ไม่มีทางสำเร็จหรอกค่ะ มีแต่จะเปิดเผยร่องรอยเปล่าๆ" "แถมคุณจอนก็จะไปด้วย" พอพูดถึงจอน น้ำเสียงเธอก็สดใสขึ้น "มีคุณอยู่ในที่แจ้ง เขาอยู่ในที่ลับ คุ้มกันสองชั้น ไม่มีปัญหาแน่นอนค่ะ"

ได้ยินชื่อจอน อีวานส์นึกถึงการต่อสู้เมื่อวานและการประลองเมื่อเช้า ก็พยักหน้ายอมรับ "ถ้ามีคุณจอนไปด้วย ผมก็ไม่ขัดข้อง"

"หืม? เหมือนได้ยินใครนินทาผมอยู่?" จอนเดินถือหมวกเหล็กมือหนึ่ง อีกมือถือกล่อง เดินผิวปากเข้ามาจากอีกฝั่งของทางเดิน เขาเดินมาหยุดตรงหน้าทั้งสอง พยักหน้าทักทายอีวานส์ แล้วหันไปยิ้มให้เด็กสาวผมแดง "เรอา แอบนิทาอะไรผมรึเปล่า?" "เปล่าสักหน่อย!" แก้มเด็กสาวป่องขึ้นนิดๆ ดวงตาสีมรกตจ้องจอนด้วยความเอ็นดูปนงอน "เราคุยเรื่องที่จะออกไปข้างนอกบ่ายนี้ต่างหาก! คุณนั่นแหละ จะเลยเวลามื้อเที่ยงแล้วนะ!" "ฮ่าๆ โทษที พอดีติดพันงานนิดหน่อย" จอนหัวเราะ ชูกล่องในมือให้ดู แล้วรีบเปลี่ยนเรื่องก่อนเรอาจะซักไซ้ "ไปกินข้าวกันเถอะ มีอะไรค่อยคุยบนโต๊ะ" เขาหันไปถามอีวานส์ "คุณดีนไปด้วยกันไหมครับ?"

ชายหนุ่มตาสีเทาส่ายหน้า "ไม่ล่ะครับ ผมต้องไปจัดเวรยามสำหรับวันนี้ เดี๋ยวไปกินพร้อมลูกน้อง" "เชิญทั้งสองท่านตามสบาย" พูดจบ ก็โค้งให้ทั้งสองคน แล้วเดินจากไป เรอาอธิบายเสริม "คุณอีวานส์ต้องดูแลลูกน้องเยอะ ปกติไม่ค่อยทานข้าวที่ห้องอาหารหรอกค่ะ ไม่ต้องเกรงใจแกหรอก" จากนั้นเธอก็ผายมือ เชิญจอนด้วยท่าทางขี้เล่นเหมือนบริกรสาว "เชิญค่ะคุณจอน มื้อเที่ยงวันนี้ฉันลงมือทำเองเลยนะ~"

ท่าทางสดใสขี้เล่นแบบนี้ ช่างต่างจาก [เจ้าหญิงเพลิง] ผู้สง่างามในอนาคตลิบลับ ยังเด็กอยู่จริงๆ นั่นแหละ... จอนแอบถอนหายใจในใจ แล้วยิ้มตอบ "โอ้? งั้นผมต้องคาดหวังไว้สูงๆ แล้วสิ" "ฮี่ๆ ไม่ผิดหวังแน่นอนค่ะ!"

โรซาลินไม่อยู่ มื้อนี้เลยมีแค่จอนกับเรอา เรอาเป็นฝ่ายคุยจ้อ จอนคอยรับมุก บรรยากาศอบอุ่นเป็นกันเอง ระหว่างทาน เรอาเล่าแผนการของเธอให้จอนฟัง และขอความเห็น "คุณจอนคะ คุณคิดว่าที่ฉันทำแบบนี้ ถูกต้องไหมคะ?" เธอเงยหน้ามองจอน แววตาเต็มไปด้วยความกังวล เหมือนนักเรียนรอฟังผลสอบจากครู จอนครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วตอบ "เรอา ในโลกนี้ไม่มีแผนไหนที่สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก อยู่ที่ว่ามันคุ้มค่าที่จะเสี่ยงไหม แผนของคุณอาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด แต่ก็รอบคอบพอสมควร และมีค่าพอที่จะเสี่ยง" "แต่มีข้อหนึ่งที่ผมต้องเตือน แผนที่เอาตัวเองไปเป็นเหยื่อล่อแบบนี้ ต้องให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของตัวเองเป็นอันดับแรก" "ถ้าศัตรูทุ่มสุดตัวเพื่อจัดการคุณในคราวเดียว คุณจะรับมือยังไง?"

เห็นจอนจริงจัง เรอาก็นั่งตัวตรง สีหน้าเคร่งขรึมขึ้น "คุณพูดถูกค่ะ คุณจอน... นั่นคือปัญหาจริงๆ" "เพราะงั้น มีเรื่องหนึ่งที่ตอนนี้มีแค่ฉันที่รู้ และฉันจะบอกแค่คุณคนเดียว ที่นี่เท่านั้น" เสียงเธอเบาลง เหมือนกลัวใครมาได้ยิน "กำลังเสริมที่ท่านพ่อส่งมา ท่านที่เป็นนักเวท เดินทางมาถึงเมืองไวท์เบิร์ชล่วงหน้าแล้วค่ะ ตอนนี้ซ่อนตัวอยู่รอบนอกสมาคม" "พอเราออกไป ท่านจะแอบติดตามเราไปเงียบๆ" "ท่านเชี่ยวชาญเวทมนตร์เงามาก ทั้งการซ่อนตัว และการหาศัตรูที่ซ่อนในเงา ท่านถนัดที่สุด"

พอเรอาพูดถึงตรงนี้ จอนก็เข้าใจทันที นี่คือกลยุทธ์ "ตั๊กแตนจับจั๊กจั่น นกขมิ้นอยู่ข้างหลัง" (ซ้อนแผน) สินะ