บทที่ 74 - คนแก่เจ้าเล่ห์ แชร์ข้อมูล

เมื่อกี้ตอนที่เจฟฟรีย์เริ่มโขกหัวยอมรับผิด ข้อความก็เด้งขึ้นมาบนหน้าต่างระบบของจอน!

[การกระทำอันชอบธรรม (หายาก - ภารกิจสุ่มแบบจำกัดเวลา) - สำเร็จ] [คุณได้ชี้นำและเปิดโปงโฉมหน้าที่แท้จริงของผู้คิดร้าย ในเขตศักดิ์สิทธิ์ของเทพสุริยะเพออน] [ระดับความสำเร็จ: A, ตัวคูณรางวัล 3.0] [รางวัล: 4500 ค่าประสบการณ์ทั่วไป (1500 พื้นฐาน x 3.0), 60 ค่าชื่อเสียงศาสนจักรสหสุริยะ (20 x 3.0), สุ่มสกิลสาย 'ความยุติธรรม' (ความหายากขั้นต่ำ: ยอดเยี่ยม) x 1]

XP เยอะใช้ได้ ชื่อเสียงน้อยไปหน่อย แต่ก็ปกติ ยิ่งองค์กรใหญ่ ค่าชื่อเสียงยิ่งขึ้นยาก โดยเฉพาะศาสนจักรสหสุริยะที่มีอิทธิพลทั่วทวีป ยิ่งยากเป็นทวีคูณ ส่วนสกิลระดับยอดเยี่ยมการันตี ก็ถือว่าสมน้ำสมเนื้อกับภารกิจระดับหายาก แต่ที่จอนสงสัยจริงๆ คือ ภารกิจนี้มันทริกเกอร์ขึ้นมาได้ยังไง? "เมื่อกี้ฉันก็ไม่ได้แสดงพิรุธอะไรนะ..." "หรือว่า..." เขาแอบเหลือบมองรูปปั้นเทพสุริยะ คงไม่ใช่หรอกมั้ง... ท่านผู้เฒ่าบนสวรรค์คงไม่ลงมาวุ่นวายเรื่องเล็กน้อยแบบนี้... "งั้นก็น่าจะเป็นคนนี้แหละ..." จอนละสายตาจากรูปปั้น หันไปสบตากับ อิงแกรม·ริชชี่ ที่ยืนยิ้มตาหยีอยู่ข้างๆ เห็นรอยยิ้มใจดีบนใบหน้าซูบตอบของชายชรา จอนก็มั่นใจทันที คนแก่เจ้าเล่ห์จริงๆ ดูออกหมดเปลือกสินะ "สมเป็นอนาคตบิชอปชุดทอง (Golden Bishop) ผู้ดูแลศาสนจักรสหสุริยะประจำจักรวรรดิฮาเวียร์" ใช่แล้ว ชายชราคนนี้คือบิ๊กเนมที่ผู้เล่นรู้จักดีในอนาคต หลังจบ [สงครามศักดิ์สิทธิ์แห่งศรัทธา] จักรวรรดิฮาเวียร์จับมือสงบศึกกับนครรัฐศักดิ์สิทธิ์มาเทีย ชายชราผู้นี้ซึ่งเป็นคนค้นพบนักบุญหญิง [เจ้าหญิงเพลิง] และยึดมั่นในศรัทธามาตลอดสงคราม ก็ได้เลื่อนขั้นเป็นเบอร์หนึ่งของศาสนจักรในจักรวรรดิ นิสัยส่วนตัวคือเป็นคนแก่ที่มองโลกตามความเป็นจริงและรู้จักพลิกแพลง แต่ก็ยึดมั่นในคุณธรรม เสียดายที่จอนไม่ได้เล่นสายนักบวช เลยไม่ค่อยได้ยุ่งด้วยเท่าไหร่ แต่ไหนๆ ก็เจอตัวเป็นๆ แล้ว ตีสนิทไว้ไม่เสียหาย รู้จักคนเยอะๆ มีแต่ได้กับได้

จอนขยับตัวหลบฉาก ปล่อยให้เหล่าสาวกผู้โกรธแค้นไปรุมประณามเจฟฟรีย์พร้อมกับ [อัศวินสุริยะ] ส่วนตัวเองทำเนียนเดินไปทักทายอิงแกรม "สวัสดีครับท่านหัวหน้านักบวช ผมชื่อจอน เป็นนักผจญภัยครับ" เขาไม่พูดเยอะ เพราะวิธีที่เขาใช้ล่อให้เจฟฟรีย์เผยธาตุแท้ก็ไม่ได้ขาวสะอาดนัก ออกแนวเล่นลิ้น ถ้าเจอพวกเคร่งศาสนาหัวโบราณอาจโดนเทศนาได้ แต่อิงแกรมไม่ใช่คนหัวแข็งแบบนั้น เขายิ้มตอบและอวยพร "สวัสดีครับคุณจอน ขอให้แสงตะวันส่องนำทางท่าน" พูดจบ มือเขาก็ส่องแสง แสงอุ่นๆ อาบไล้ร่างจอน ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปถึงกระดูก จอนรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าทันที เขามองแถบสถานะ HP ที่ลดไปตอนสร้างสกิลเมื่อเช้ากลับมาเต็มเปี่ยม แถมมีบัฟเพิ่มมาหนึ่งอัน!

[พรแห่งสุริยะ LV.10: ฟื้นฟู HP 5/นาที, ฟื้นฟู SP 5/วินาที, ฟื้นฟู WP 5/วินาที, ลดความเสียหายที่ได้รับ 10%, เวลาคงเหลือ 11 ชั่วโมง 59 นาที 59 วินาที]

นี่มันสกิลหากินของ [นักบวชสุริยะ (Sun Priest)] คลาสทางการชัดๆ! เพิ่มความอึดมหาศาล แถมอยู่ได้ตั้ง 12 ชั่วโมง! มีบัฟนี้ ก็ใช้ [ร่ายรำมังกรเพลิง] ได้สบายขึ้นเยอะ! บัฟเลเวลสูงตอนเลเวลต่ำนี่มันโกงจริงๆ! จอนเลยขอบคุณจากใจจริง "ขอบคุณมากครับท่านหัวหน้านักบวช ผมรู้สึกดีขึ้นมากเลย" "ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ ความยุติธรรมในใจท่าน คือสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดที่ท่านนำมาที่นี่" อิงแกรมยิ้ม พยักหน้าชมจอน เหมือนจะรู้เห็นเป็นใจกับสิ่งที่จอนทำเมื่อกี้ "ความยุติธรรม?" จอนชะงัก แล้วหัวเราะแห้งๆ แรงจูงใจเขาไม่ได้บริสุทธิ์ขนาดนั้นซะหน่อย แต่ในเมื่ออิงแกรมชงมาแบบนี้ เขาก็รับมุก "ผมแค่ทำหน้าที่ของผมครับ... ว่าแต่ คนคนนี้จะจัดการยังไงครับ?" เขาชี้ไปที่เจฟฟรีย์ที่ยังคุกเข่าสารภาพบาปอยู่กลางวงล้อม แกล้งแย็ปถาม "ถึงเขาจะทำบาปหนา แต่เขาเป็นขุนนาง จะรอดพ้นโทษทัณฑ์ไหมครับ?"

อิงแกรมยิ้มไม่ตอบ แต่เสียงทุ้มลึกของ รอยซ์·แอสตัน ดังขึ้นข้างตัวจอน "ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นครับ" จอนหันไปมอง สัมผัสความรู้สึก "ภูเขาถล่มทับ" เป็นครั้งแรก ปกติมีแต่คนมองเขาเงยหน้า วันนี้เขาต้องเงยหน้ามองคนอื่นบ้าง "ต่อหน้าองค์เพออน บาปใดๆ ย่อมได้รับโทษทัณฑ์ที่สาสม" "คนผู้นี้ก่อคดีร้ายแรงทั้งฆาตกรรม ลักทรัพย์ ฉ้อโกง ฯลฯ แม้แต่สภาขุนนางก็ไม่มีสิทธิ์แทรกแซงการพิพากษาของเรา" อัศวินสุริยะร่างยักษ์ก้มศีรษะให้จอนเล็กน้อย แสดงความจริงจังของผู้ศรัทธา "ดังนั้น โปรดวางใจ เขาจะไม่รอดพ้นความผิด และจะไม่กลับไปสร้างความเดือดร้อนให้ท่านอีก" ชายชราอิงแกรมเสริม "ใช่ครับ มีอัศวินแอสตันอยู่ เรื่องพวกนี้ไม่ต้องห่วงเลย"

จอนกะพริบตา สมองประมวลผลเร็วจี๋ เดิมทีเขานึกว่าคนประนีประนอมอย่างอิงแกรมจะปรามรอยซ์ ให้ไว้หน้าพวกขุนนางบ้าง เพื่อไม่ให้ความสัมพันธ์ระหว่างศาสนจักรกับจักรวรรดิที่ตึงเครียดอยู่แล้วแย่ลงไปอีก แต่ไม่นึกว่าจะแข็งกร้าวขนาดนี้ แต่ผลลัพธ์แบบนี้ก็ไม่เหนือความคาดหมาย พวกสาวกสุริยะปกติคุยง่าย แต่ถ้าแตะเรื่องหลักการเมื่อไหร่ กัดไม่ปล่อยเหมือนกัน เขาเลยไม่ถามต่อ โค้งให้รอยซ์·แอสตัน "ถ้าอย่างนั้นผมก็วางใจครับ" "แต่ผมมีข้อเสนออีกอย่างหนึ่ง" รอยซ์ที่กำลังจะไปคุมตัวเจฟฟรีย์ หยุดฟังอย่างสุภาพ "เชิญว่ามาครับ" จอนไม่เกรงใจ พูดความต้องการตรงๆ "คืออย่างนี้ครับ เนื่องจากคนคนนี้และผู้อยู่เบื้องหลัง เป็นภัยคุกคามต่อความปลอดภัยของคุณหนูเรอา·ซาเวียร์และสมาคมการค้าขุนนางอย่างชัดเจน" "ผมหวังว่าหลังจากสอบสวนเสร็จ ท่านจะแบ่งปันข้อมูลที่ได้ให้ทางสมาคมฯ ทราบด้วย เพื่อที่เราจะได้เตรียมตัวรับมือ"

เรื่องนี้ฟังดูง่าย แต่องค์กรใหญ่ๆ มักหวงข้อมูล ไม่ค่อยยอมแชร์ให้คนนอก แต่รอยซ์สบตากับอิงแกรมแวบหนึ่ง เหมือนตกลงกันทางสายตา แล้วพยักหน้ารับปาก "ย่อมได้ครับ หลังจากเสร็จเรื่อง ผมจะฝากข้อมูลไว้กับท่านหัวหน้านักบวช ให้ส่งต่อให้พวกท่าน" "ตอนนี้ ผมขอตัวก่อน" "เชิญครับ"

จอนมองส่ง [อัศวินสุริยะ] และนักบวชที่คุมตัวเจฟฟรีย์ออกไป แล้วหันกลับมาหาอิงแกรม กะจะคุยสัพเพเหระต่อ แต่อีวานส์ที่เฝ้าหน้าห้องสวดมนต์ของเรอา เดินเข้ามาหาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้